Miałam lat 20 i zaszłam w ciążę, więc wyszłam za mąż, mimo że nie kochałam ojca dziecka

Minęły 4 lata i dosyć mam życia pod jednym dachem z obcym człowiekiem. Mijamy się, nie rozmawiamy, nie przytulamy, nic. Czy powinnam się rozwieść?

Na pytanie odpowiada ekspert, Beata Banasiak-Parzych.

Beata Banasiak-Parzych jest socjologiem rodziny, absolwentką Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na UW. Studiowała także psychologię na SWPS, a obecnie uczy się w szkole podyplomowej na kierunku poradnictwa i interwencji kryzysowej. Jest współzałożycielką i prezesem Stowarzyszenia na rzecz Niezależnych Inicjatyw Rodzinnych LATONA, prowadzącego akcję informacyjno-edukacyjną z zakresu okołoporodowych zaburzeń nastroju i propagującą tworzenie grup wsparcia dla mam. Autorka książek i publikacji, m.in. w „Charakterach” i „Magazynie Pielęgniarki i Położnej” oraz serwisu Matkom Na Pomoc (www.matkomnapomoc.pl)

Odpowiedź:

Decyzja o rozwodzie jest ostatecznością i dobrze jest ją podejmować po wspólnym omówieniu sytuacji z partnerem, spokojnym rozważeniu wszystkich „za” i „przeciw” czy nawet po spotkaniu z psychoterapeutą. Proszę także utworzyć wokół siebie sieć wsparcia i często z niej korzystać. Trzeba pozostawać w kontakcie z rodziną i przyjaciółmi, a także poznawać osoby w podobnej sytuacji, by czerpać z ich doświadczenia. Najczęściej zbyt późno przekonujemy się o tym, że zdroworozsądkowa decyzja o ślubie „dla dobra dziecka” rzadko kiedy zamienia się w gorące uczucie. Pojawiają się pytania, na które trudno znaleźć odpowiedź, a z czasem dociera do nas, że myślenie „jakoś się nam ułoży” było błędem. Zaczynamy rozumieć, że dokonaliśmy złego wyboru i żałujemy, że nie potrafimy cofnąć czasu… Warto jednak pamiętać, że pomyłek nie popełnia tylko ten, kto nic nie robi. Jesteśmy ludźmi i powinniśmy umieć sobie wybaczać – nikt nie jest nieomylny. Co może Pani w obecnej sytuacji zrobić? Na pewno trzeba odbyć szczerą, choć zapewne bolesną, rozmowę z mężem. Warto przekonać się, co myśli i jak postrzega wasze relacje. Jemu z pewnością też nie jest łatwo, ale może ma jakiś pomysł na to, jak uratować waszą rodzinę? Z jednej strony życie w związku, gdzie nie tylko nie ma miłości, ale nawet niczego, co małżonków mogłoby łączyć nie wydaje się dobrym pomysłem. Z drugiej – może nie warto się poddawać i spróbować na przykład terapii małżeńskiej? Choćby po to, aby przekonać się, że faktycznie rozwód jest jedynym wyjściem. Oboje Państwo powinniście brać też pod uwagę dobro swojego dziecka – atmosfera, w jakiej wyrasta, z pewnością nie pozostaje bez wpływu na jego kształtującą się właśnie osobowość. Obojętność czy otwarty konflikt – oba „warianty” przynoszą równie negatywne skutki. Trzeba również pamiętać, aby w przypadku rozstania, które z pewnością będzie dla niego wstrząsem, ograniczyć do minimum liczbę zmian, z jakimi będzie się musiało uporać.

WIĘCEJ O PROBLEMACH W MAŁŻEŃSTWIE:

Pod względem ekonomicznym małżeństwo jest lepsze
Zdrada - sposób na małżeński kryzys