Można również położyć przed dzieckiem drobny przedmiot, na przykład kawałek papieru, kukurydziany chrupek, wacik i zabawić się w zdmuchiwanie go na podłogę. Tak prezentujemy cechy tych rzeczy, pomagamy rozwijać myślenie przyczynowo-skutkowe i rozwijamy kontrolę mięśni warg, policzków, języka i klatki piersiowej.

W każdym przypadku pamiętajmy o dwóch sprawach. Nie wolno nam traktować tych zabaw zadaniowo i oczekiwać, że na przykład po kilku dniach wcinania makaronu i zdmuchiwania papierowych łódeczek, maluch zacznie nagle pięknie mówić. - Zachowajmy także w pamięci, że każda normalna, codzienna czynność może być dla dziecka zabawą, pod warunkiem, że ubierzemy to w określony kontekst, atmosferę, nastrój i pokażemy, że to jest fajne – podsumowuje terapeutka. - Jeśli będziemy powtarzać coś monotonnym głosem i z grobową miną, to nie uzyskamy żadnego efektu. Oprócz nudy.

Magdalena Andrzejczyk