Powinnaś też brzdącowi wytłumaczyć, dlaczego tak bardzo ci zależy na tym, aby myło zęby. Zazwyczaj bowiem obrazowe uzasadnienie powodów rodzicielskich decyzji odnosi dużo lepszy skutek niż stosowanie nakazów bez uzasadnienia, na zasadzie „tak, bo tak”. Postaraj się również o to, aby zwłaszcza poranne i wieczorne mycie zębów stanowiło część codziennych rytuałów, ponieważ dzieci bardzo lubią taką powtarzalność i wtedy łatwiej akceptują tę czynność.

Właściwa technika

Przede wszystkim dziecko musi mieć prawidłowo wyprofilowaną, miękką szczoteczkę do zębów. Dla ucznia powinna ona być nieco większa niż ta dla przedszkolaka, z wygodnym uchwytem dającym oparcie dla kciuka oraz dodatkową powierzchnią do czyszczenia języka i policzków. Kupując szczoteczkę dla swojej pociechy zwróć uwagę na to, aby była szczelnie opakowana. Powinnaś ją wymieniać na nową co dwa miesiące, ponieważ po tym czasie jej włókna tracą sprężystość i mniej efektywnie spełniają swoją rolę. Szczoteczkę trzeba wymienić także po każdej infekcji wirusowej (grypa, katar itp). Dziecko w wieku szkolnym może już także używać przeznaczonych dla swojego wieku płynów do płukania jamy ustnej oraz nici dentystycznych. Pasta do zębów dla dziecka powyżej 6. roku życia powinna zawierać dawkę fluoru w granicach 1000-1500 ppm.

Dzieci do 10. roku życia nie powinny jeszcze używać do mycia zębów past wybielających. Ale warto nauczyć młodego człowieka, że zachowa biel zębów, gdy będzie je czyścić po każdym spożyciu coca-coli, ciemnych soków (np. z wiśni), dżemu z czarnej porzeczki czy jagód itp. Wszystkie nabyte w dzieciństwie nawyki pozostaną twojemu potomkowi na lata. Będzie je powtarzał w dorosłym życiu i później będzie ci wyrzucał, że nie zadbałaś o jego zęby, kiedy była na to pora.

Czytaj również:

Skąd się bierze poczucie rytmu?

Mieć figurę cheerleaderki...