Nauka przyrządzania potraw to doskonała rozrywka, zarówno dla dziewczynek, jak i chłopców.

Nie nastawiaj się na stworzenie wyszukanych, estetycznych dań, bo nie o to głównie tu chodzi.

Świat dorosłych

Zazwyczaj do kuchni możesz zaprosić już dziecko, które skończyło 2,5 roku. Kiepski to pomocnik: raczej więcej nabrudzi, niż zdziała. Dlatego ważne, by do tej fascynującej zabawy w dorosłych przystąpić z malcem w wolny dzień. Będziesz miała dość czasu, by dokładnie wyjaśnić szkrabowi, co i dlaczego robisz, a także bez nerwów usunąć skutki jego nieporadnych działań. Malec musi się kiedyś dowiedzieć, że surowe jajko łatwo rozbić i dlaczego nie wolno chwycić patelni stojącej na kuchence. Ważne, by odbyło się to pod twoim nadzorem, w kontrolowanej sytuacji, a nie podczas przykrego wypadku. zatem na lekcje nadchodzi czas zaraz, gdy twój szkrab zaczyna cię w pełni rozumieć.

Prawdziwe dania

Niemal z każdym dniem możesz zwiększać obszar wolności małego pomocnika. Ważne, by dziecko odczuwało, że jego praca naprawdę jest pożyteczna i pozwala napełnić brzuszek. Oczywiście początkowo, np. gdy w misce mieszasz różne składniki, malcowi możesz dać drugą miskę, pozwolić mu do niej wrzucać, co popadnie, a potem jej zawartość dyskretnie wyrzucić. Jednak już z dzieckiem w czwartym roku życia takie numery nie przechodzą. Maluchy uwielbiają jeść, to co same zrobiły. Zatem wybierz przepisy, które na to pozwolą. Najlepiej wykorzystaj gotowe pomysły z książek kucharskich dla dzieci, czy z popularnego programu "Gotowanie z Lisem". Skoro ten kilkulatek, na twoich oczach, przyrządza, z niewielką pomocą, najróżniejsze dania z całego świata, to znaczy, że i twoje dziecko to potrafi. Tylko daj mu szansę.

Pomocne akcesoria

Wszelkimi metodami powinnaś zachęcać dziecko do pracy rączkami. Podczas wykrawanie, dosypywania, czy wałkowania malec rozwija się manualnie, a to zaowocuje sukcesami w szkole. Zatem zadbaj, by praca u twojego boku wydała się atrakcyjna nie tylko za pierwszym razem. Postaraj się o kolejne pokusy, które zwabią dziecko ponownie. To może być fartuszek w jego rozmiarze, mały wałek do ciasta, albo foremki (w kształcie gwiazdek czy zwierzątek) do wykrawania ciasteczek. Pozwól dziecku ulepić z ciasta, co tylko chce. Fajnie jest zjeść kwiatuszka czy kotka własnego autorstwa. Dobre książki kulinarne dla dzieci (np. „Książka kucharska Kubusia Puchatka” Walta Disneya, wyd. Egmont American Ltd.) mają tę zaletę, że określają precyzyjnie, w czym malec może pomóc, a gdzie muszą wyręczyć go rodzice. Oczywiście przepisy można modyfikować. Nie ma problemu, by do prostej zapiekanki z ziemniaków i sera dołożyć lubiane pomidory, albo do ciasta dodać cynamon, skoro malec za nim przepada.

Język pracuje

Czy twoje dziecko, podczas mieszania, przyprawiania, otwierania, rozkruszania czy odmierzania składników, nieraz "pomaga" sobie językiem? To doskonale! Zwłaszcza, gdy dziecko nie jest zbyt sprawne manualnie, zatem trudno je zachęcić do rysowania, lepienia z plasteliny, czy układania puzzli, a do kuchni jednak się garnie.

Sprawność manualna ma spory wpływ na poprawną wymowę, gdyż za koordynację tych czynności odpowiadają te same ośrodki w mózgu i elementy układu nerwowego. Aktywując małe rączki, zmuszamy nieświadomie dziecko do pracy nad „leniwym” językiem, wargami czy podniebieniem. A stąd już niedaleko do poprawnej wymowy. Można to świadomie połączyć i podczas wspólnego kucharzenia zachęcać dziecko do zabaw logopedycznych, np. poprosić, by pokazało, jak kotek wylizuje języczkiem pyszczek po dobrym obiadku.

PRZECZYTAJ RÓWNIEŻ:

Lekcje po lekcjach

• Łatwo powiedzieć "nie, bo nie!"
• Pierwszy bunt