Jupiterimages
Nie każde wyjątkowo ruchliwe dziecko musi mieć zaraz zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi.
Ostateczne, wiarygodne rozpoznanie problemu jest możliwe zwykle dopiero u siedmiolatka.
Moda czy epidemia?
Termin ADHD (z ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder) zrobił sporą karierę, choćby w mediach. Rodzice i opiekunowie z łatwością go "rozpoznają" u wielu maluchów, zwłaszcza wtedy, gdy nie mogą zapanować nad dokazującymi dziećmi. Faktem jest, że prawdopodobnie zjawisko nie jest rzadkie (dotyczy 3-10% dzieci), jednak problemy z nadruchliwością, koncentracją uwagi, czy agresją nie muszą mieć związku z ADHD. Wielu przedszkolaków, dojrzewając społecznie, w swoim naturalnym, wolniejszym tempie, nie dostosowuje się od razu do zasad obowiązujących w przedszkolu. Energiczność, potrzeba ruchu, a nawet dokazywanie i nadmierna ekspresyjność bywa objawem kłopotów w domu, braku poczucia bezpieczeństwa, ale nawet alergii, choroby pasożytniczej, czy nadczynności tarczycy.
Przedszkolak z piekła rodem
Bywa, że rodzice bardzo szybko odkrywają, że ich dziecko różni się znacznie temperamentem od rówieśników. Niekoniecznie jednak im to przeszkadza, zwłaszcza, gdy sami również należą do "niespokojnych duchów". Kłopoty zwykle pojawiają się w przedszkolu. Opiekunowie narzekają, że malec uniemożliwia prowadzenie normalnych zajęć, przerywając, wychodząc, hałasując czy skacząc w najmniej stosownym momencie. Stanowi zagrożenie dla siebie i innych, gdyż wdrapuje się na meble, biega, nie wykonuje poleceń, a co gorsze, bywa agresywny. Właśnie agresja jest pierwszym wskazaniem do obserwacji w kierunku ADHD. Dziecko nadpobudliwe nie musi zarazem być skłonne do przemocy, jednak jego problem z emocjami temu sprzyja. Pojawienie się agresji na pewno jest wskazaniem do rozmowy z pediatrą. Tego nie można tolerować i czekać cierpliwie, aż minie.
Najpierw pediatra
Ewentualne zdiagnozowanie ADHD nie ma na celu usprawiedliwienia zachowania dziecka czy rozgrzeszenia jego rodziców. To raczej sposób znalezienia rozwiązania problemu, wskazania metod wychowawczych, a czasem i terapeutycznych, by maluch mógł bez problemu funkcjonować w grupie. Nie jest bowiem tak, że ADHD jest męczące wyłącznie dla otoczenia. Dziecko nim dotknięte nieraz czuje się wyobcowane, samotne, z czasem zaczyna zdawać sobie sprawę, że jest "inne", niekoniecznie w pozytywnym tego słowa znaczeniu.
WARTO RÓWNIEŻ PRZECZYTAĆ:
Usunąć niezdrowe jedzenie ze szkół!
To niesamowite! Te zwierzęta wyglądają jak ludzie!
Dodaj opinię do artykułu
Dodaj opinię do fototematuleczyc, leczyc
ja podaje dziecku medikinet i dziala.
:(((
mam dziecko ktore ma adhd . ten kto nie ma z tym stycznosci nie powinnien sie wypowiadac. jedynie rodzice ktorzy maja takie dzieci moga zrozumiec co to takiego jest. to jest naprawde choroba. nie wyobrazacie sobie jak ciezko potrafi czasem byc i jak brakuje sil . czasem nawet nie mam sily do niczego. moje dzicko od urodzenia bylo inne dzieki temu ze trafilam na wspanialego lekarza dowiedzialam sie co dolega mojemu synkowi i zostalam pokierowana na terapie. dzis minal rok jak moje dziecko uczestniczy w terapi i widze bardzo duze postepy. przykre jest gdy czyta sie opinie niektorych ludzi .adhde to naprawde choroba , to wielki problem . ci ktorzy wypowiadaja sie powinni najpierw zetknac sie z tym, wtedy inaczej by mysleli. wiec pytam sie : czy wiesz jak to jest gdy nic nie mozesz w domu zrobic gdy nie mozesz isc do zwyklego sklepu po zakupy bo zamiast to robic ganiasz dziecko , czy wiesz jak to jest gdy twoje dziecko wpadnie w szal gdy musisz z nim walczyc gdy ma niepohamowana agresje , czy wiesz jak to jest jak twojedziecko jest tak aktywne ze robi sobie samo kzywde. niewyobrazacie sobie ile to nerwow kosztuje ile strachu ile cierpliwosci......
ADHD?
Żadne ADHD, żadna niegrzeczność dziecka, po prostu głupota i lenistwo rodziców.
Jeszcze pare lat temu u nas dzieciak musiał uważać,zeby rodzic nie został wprawiony w stan ADHD
Jestem ,,trochę" po 40.. jak byłem dzieciakiem to doskonale pamietam,ze nie bylo problemem z ADHD wsród dzieciaków... Rodzice znali lekarstwo na ADHD wsród swoich pociech i nie musieli korzystac z zadnych porad - sami sobie dokonale radzili.....
Watpie,zeby to ADHH było chorobą - podaje przykład...
Kilka lat temu 7 letni synek mojego znajomego dosłownie terroryzował swoich rowiesników ...Inne dziewczynki i slabsi fizycznie chłopcy tez byli bici przez tego dzieciaka bez zadnego powodu...Rodzice tego malego terorystu - moi znajomi, zgodnie twierdzili, że nie radzą sobie z chorym dzieckiem, ze go intenswnie leczą z ADHD, dodawali, ze problemu nie moze pomoc rozwiazac tez psycholog - chodzili na terapie z psychologiem 3 razy w tygodniu. Nauczyciele też rozkładali bezradnie rece...
=================
=================
Ktos w końcu nie wytrzymał i ten chory na ADHD dziecia jak wracał zima do domu i jak wszedł na klatkę schodową, to zanim zapalił swiatło - któś nalożył na niego worek po ziemniakach, zatkal mu usta i wyniosł do piwnicy.... dzieciak w piwnicy uslyszal co z nim będzie zrobione jak jeszcze kiedys skrzywdzi jakieś dziecko.... Ten chory na ADHD popuścil mocz... I został wyleczony - nagle przestał patwic sie nad innymi dzieciakami... - moze to jest lekarstwem na ADHD....
porządne lanie nie pomoze przy ADHD
i to jest najgorsze ...
czy to adhd?
matka plotkuje z kolezanka a dzieciak napierdziela kijem po masce samochodu. czy to kwalifikuje sie do adhd czy po prostu wspolczesni rodzice sa popieprzeni?
Sposób na ADHD
Przy użyciu młotka można uciszyć skutecznie każdego z ADHD.
wpisz słowo, np. ciąża
Założenie profilu i zalogowanie
się w serwisie Dzieci.pl daje
Ci możliwość dodawania zdjęć
i filmów oraz umożliwia
korzystanie z mapy miejsc
przyjaznych rodzinie.
Dołącz do społeczności
szczęśliwych rodziców!
Nie masz jeszcze profilu?
