Pragniemy, by nasze dzieci były posłuszne, nie krzyczały, nie biegały, grzecznie witały się z gośćmi. Wychowujemy je, powtarzamy jakie są nasze oczekiwania, stosujemy system nagród i kar, jednak gdy kolejny raz „wyrabiają ciasto” na kuchennej podłodze, malują kredkami ściany lub myją rączki w sedesie… tracimy cierpliwość, ogarnia nas wściekłość lub rozkładamy ręce: „ – Przecież mówiłam, ze tak nie wolno!”.

Nasze tendencje do reagowania na zachowanie dziecka w określony, utrwalony sposób to postawy rodzicielskie. Zmieniają się wraz z dorastaniem i rozwojem dzieci – zwiększamy pociechom zakres swobody, zaś zmniejsza się kontrola nad nimi.

Więź z dzieckiem

Z upływem czasu więź fizyczna z dzieckiem, początkowo niezwykle silna, słabnie, zaś rozbudowuje się i umacnia więź psychiczna. Postawy rodziców ujawniają sie poprzez poziom akceptacji bądź odrzucenia dziecka, w opiekuńczości i stawianych najmłodszym wymaganiach. Jeśli mamy wrażenie, ze nie panujemy nad chaosem w relacjach zachodzących w rodzinie, a nasze postawy nie są stałe i zmieniają się w zależności od humoru, pogody czy atmosfery w pracy warto poszukać rozwiązania. Ustalmy konkretne zasady jakimi będziemy kierować się jako rodzice. Jasne reguły rodzinnego życia pozwolą zachować przysługujące nam prawo do szacunku i wolności oraz określą zakres wolności naszych dzieci.

Jak wyznaczać granice?

Jak stawiać dzieciom granice z miłością i szacunkiem – podpowiada Magdalena Stępka psycholog i psychoterapeuta na co dzień pracujący z rodzinami w nurcie systemowym:

1. Sam bądź modelem zachowań, których oczekujesz od dziecka.
2. Poświęcaj czas i uwagę swojemu dziecku.
3. Nie szczędź mu pochwał.
4. Stawiaj realistyczne oczekiwania dostosowane do jego wieku, możliwości.
5. Polecenia wydawaj nazywając, to czego oczekujesz od dziecka, a nie czego dziecko ma nie robić.
6. Ustal zasady i reguły jakie obowiązują w twojej rodzinie i trzymaj się ich. (Pamiętając, że dzieci czują się bezpiecznie, gdy wiedzą na czym mogą się oprzeć, a gubią się, gdy jednego dnia jest zasada, a innego dnia można jej nie przestrzegać).
7. Gdy zasady są łamane wyciągaj konsekwencje od razu po wystąpieniu niepożądanego zachowania.
8. Bądź wyrozumiały - niewielkie wykroczenia pomijaj.

Gdy dzieci poznają granice własnej swobody, dostrzegą wasze autentyczne starania o wspólne przestrzeganie zasad, pewnego dnia odkryjesz, że Wasze relacje w końcu opierają się na zaufaniu i silnej, pozytywnej więzi.

WARTO PRZECZYTAĆ:

Jeśli nie wywiadówka, to co?

• Pomyłki lekarzy - śmiech czy żal?
• Ciążowe przesądy