Na początku są zaparcia: pojawiają się nawet kilka tygodni przed innymi symptomami choroby. Z czasem maluszek wydaje się być coraz słabszy: traci apetyt, popłakuje bardzo cicho, nie wierzga energicznie kończynami. Wydaje się być ciągle śpiący, rozdrażniony, ma kłopoty z połykaniem. W kolejnej fazie choroby pojawia się opadanie powiek i nienaturalne rozszerzenie źrenic. Dochodzą objawy typowe dla wielu infekcji: zaczerwienienie gardła, ostra biegunka, a na końcu problemy z oddychaniem, czasem wymagające umieszczenia malca pod respiratorem.

Trudne leczenie

Maluchy cierpiące na botulinizm zawsze wymagają leczenia szpitalnego. Chociaż lekarzom przychodzi walczyć z bakterią, w przypadku tego przeciwnika podawanie antybiotyków nie ma sensu, bo nasila objawy kliniczne. Nie pomoże także standardowa, stosowana u osób dorosłych, surowica przeciwbotulinowa, gdyż wywołane przez nią skutki uboczne bywają groźniejsze od samej choroby. Tylko w Stanach Zjednoczonych, gdzie rocznie leczy się ok. 70 niemowląt zakażonych jadem kiełbasianym, dostępna jest specjalna antytoksyna dla dzieci. Zatem zadaniem lekarzy jest przede wszystkim ułatwienie malcowi oddychania i ochrona przed skutkami biegunki, czyli odwodnieniem, wypłukaniem wielu substancji odżywczych. Podejmowane są także działania mające na celu przywrócenie właściwej flory bakteryjnej w jelitach.

WIĘCEJ O CHOROBIE I DIECIE DZIECKA:

Wegetariańskie dziecko

• Czym zastąpić mleko w diecie dziecka?
• Prawdy i mity o rozszerzaniu diety niemowlaka