Czy możesz sobie wyobrazić małe dziecko z depresją? Choć trudno w to uwierzyć, naukowcy coraz częściej zwracają uwagę na to zjawisko w przypadku dzieci.

Każdy z nas przychodzi na świat z pewnymi predyspozycjami genetycznymi. Lęk, depresja i cały wachlarz nieszczęść jest wpleciony w nasz genom. Wyniki przeprowadzanych na całym świecie badań nie są zaskoczeniem dla naukowców. Dla nas i owszem, ponieważ badania jednoznacznie wykazują, że nawet w pierwszym roku życia dzieci mogą prezentować klasyczne objawy depresji.

Większość z nas kojarzy występowanie depresji wyłącznie u osób dorosłych, rzadziej u nastolatków, w związku z doświadczaniem serii negatywnych zdarzeń życiowych. Niemniej jednak szacuje się, że około 10% małych dzieci przejawia pewnego rodzaju kliniczne trudności emocjonalne, przy takim samym stosunku co w populacji osób dorosłych. I choć niektóre z tych dolegliwości są rzeczywiście unikalne dla dzieci, coraz więcej badań pokazuje, że np. zespół stresu pourazowego (PTSD), zaburzenia społeczno-lękowe, bezsenność czy depresja – może także dotknąć dzieci. Ponadto wydaje się, że zaburzenia wieku dorosłego mogły rozwijać się już w dzieciństwie, ale np. o nietypowym przebiegu.

Diagnoza dziecięcej depresji nie jest prosta. Dorosły opisze swoje dolegliwości czy wypełni kwestionariusz, który pomoże nam w rozpoznaniu. Opowie od kiedy przejawia gorsze samopoczucie, co robi i co myśli, gdy ma obniżony nastrój. W przypadku dziecka problem jest znaczny – ono nie potrafi mówić. A więc jak opisze nam swoje samopoczucie? Dlatego tak ważna jest obserwacja, zwłaszcza jeśli objawy są mylące. Musimy zwracać uwagę na to, jak maluch zachowuje się w kontakcie z bliskimi osobami, z rówieśnikami, jak się bawi czy jak okazuje swoje emocje.

W jaki sposób objawia się dziecięca depresja? U dzieci do trzeciego roku życia, jej objawy wymieniane są jako:

• smutny lub pozbawiony ekspresji wyraz twarzy, zauważona niechęć nawiązywania kontaktu wzrokowego;

• ograniczenie „gier” społecznych;

• problemy z karmieniem;

• problemy ze snem;

• drażliwość, napady złości;

• letarg, brak zainteresowania rówieśniczymi aktywnościami;

• regresja w rozwoju;

• obecność stereotypii.

JUŻ JESTEŚMY NA FACEBOOKU! DOŁĄCZ DO SPOŁECZNOŚCI SZCZĘŚLIWYCH RODZICÓW!



PRZECZYTAJ WIĘCEJ O WYCHOWANIU DZIECKA:

Przeciążone dzieci
Gdy dziecko płacze za często...


BAJKA DLA TWOJEGO DZIECKA
Stara chata