jestem dziadkiem!
Cieszę się z tego powodu i szukam sposobu właściwego zachowania się w tej roli. Mam duże szczęście, bo dzieci wiedzą czego oczakują, więc właściwie powinienem spełnić tylko ich wymagań. Niestety zawsze w trakcie okazuje się, że o czymś zapomnieliśmy, ale jako rodzic mam jakieś doświadczenie, więc rozwiązię, ale tu się okazuje, czy mógłbym być rodzicem dla wnuka? Raczej nie. Inna jest rola dziadka i inne rodziców. Szkoda, że jako dziadek już nie jestem taki sprawny, jakim byłem jako ojciec. Muszę też pogodzić się nie tylko zmianamy fizycznymi, ale wielkimi zmianami bytu ogólnie rzecz biorąc. Moje doświadczenia na ogół jako rodzic na niewiele się przydadzą, jako dziadek. Wyjątkiem podejścia:"czego mnie to maleństwo chce nauczyć?". To pytanie jedynie pozostało z okresu, kiedy byłem aktywnym ojcem aktualnym na dziś, kiedy jestem praktykującym dziadkiem. I dziękuję moim dzieciom (myślę, że w przyśłości będę mógł powiedzieć także:wnukom - tu jednak jest duża doza niewiadomych, ale to czyni życię na prawdę ciekawym) za ten dar poznania świata w życiu realnym. Pewnie wielu mam ludzi sprzeciwstawiących się mojej opinii, ale na prawdę wierzę w to, że te powtórki służą lepszej przyśłości. Życzę każdemu by doznał rolę człowieka, jako rodzica i jako dziadka też, zupełna inna forma odpowiedzialności ludzkiej za dziecka, za wnuka i wraz nimi za przyśłość Naszego Ludzkiego Świata na Planecie Ziemii.Dziękuję!

odpowiedz