Hemera/Thinstock
Nie śpię po nocach i w kółko myślę, jak sobie poradzę
Mój mąż daje mi małe wsparcie, rodzice mieszkają daleko, przyjaciele też (przeprowadziliśmy się, gdy mąż zmieniał pracę). Czuję się taka samotna! Kto pomoże mi przy dziecku? Jak wyzbyć się lęków?
Na pytanie odpowiada ekspert, Beata Banasiak-Parzych.
Beata Banasiak-Parzych jest socjologiem rodziny, absolwentką Instytutu Stosowanych Nauk Społecznych na UW. Studiowała także psychologię na SWPS, a obecnie uczy się w szkole podyplomowej na kierunku poradnictwa i interwencji kryzysowej. Jest współzałożycielką i prezesem Stowarzyszenia na rzecz Niezależnych Inicjatyw Rodzinnych LATONA, prowadzącego akcję informacyjno-edukacyjną z zakresu okołoporodowych zaburzeń nastroju i propagującą tworzenie grup wsparcia dla mam. Autorka książek i publikacji, m.in. w „Charakterach” i „Magazynie Pielęgniarki i Położnej” oraz serwisu Matkom Na Pomoc (www.matkomnapomoc.pl)
Odpowiedź:
Kobiecie oczekującej narodzin dziecka potrzebny jest przede wszystkim spokój, a z tego, co Pani pisze wynika, że czuje się Pani bardzo niepewnie. Nic dziwnego - po przeprowadzce została Pani oddzielona od „naturalnej grupy wsparcia”, jaką jest rodzina i przyjaciele, do tego mąż wydaje się nie poświęcać zbyt wiele czasu i uwagi… W takiej sytuacji o poczucie osamotnienia i smutku nietrudno. Co można zrobić?
Przede wszystkim proszę porozmawiać ze swoim lekarzem prowadzącym – z pewnością jest dobrze zorientowany co do szkół rodzenia, jakie działają w okolicy. Przyszli rodzice zwykle mają mnóstwo obaw i wątpliwości – tam można uzyskać odpowiedź na wszystkie pytania od specjalistów, którzy na co dzień pracują z mamami i noworodkami. W szkole rodzenia dowie się Pani o etapach ciąży i o tym jak przebiega poród. Nauczy się Pani bardzo pomocnych ćwiczeń oddechowych, rozciągających czy relaksacyjnych oraz tego, jak radzić sobie z lękiem. Proszę porozmawiać z mężem – dzięki uczestnictwu dowie się o wielu przydatnych dla młodego taty sprawach. Przy okazji będzie miała Pani okazję opowiedzieć mu o tym, co czuje i czego potrzebuje.
Warto chodzić na te zajęcia, bo poza wiedzą praktyczną i teoretyczną, nadarza się znakomita okazja do poznania innych matek. Chyba wszystkie kobiety spodziewające się dziecka miewają gorsze i lepsze dni, a poznane w szkole panie mogą się nawzajem wspierać. Co więcej – niektóre z nich będą mamami po raz kolejny, mają więc doświadczenie, którym z pewnością chętnie się podzielą. Jeśli tylko Pani zechce, może nawiązać bliskie relacje z nowymi znajomymi i stworzyć własną grupę wsparcia. Wspólnie z nowymi koleżankami będziecie mogły nawzajem sobie pomagać, także po porodzie, dzięki czemu nie będzie się Pani czuła samotna i zyska tak potrzebne młodej mamie poczucie bezpieczeństwa.
WIĘCEJ O PROBLEMACH ZDROWOTNYCH I CIĄŻY:
Stres a próby poczęcia dziecka
Dodaj opinię do artykułu
Dodaj opinię do fototematuMąż powinien wspierać ale też uczestniczyć we wspólnych badaniach u gina i porodzie.
Cytuję,Dlaczego jest tak że w Polsce przy każdej wizycie ginekologicznej bada się palcami pochwę,czego się unika w Anglii i innych krajach.Robi się usg itp.Przy ciąży częste badanie kończy się to podszyciem.Nie bada się kobiet tak często dopochwowo,na kozetkach dlatego nie ma problemów z chodzeniem z dolegliwościami ginekologicznymi,a nie na fotelu ginekologicznym jest mniejszy stres.Wiadomo jak tu ktoś napisał że w obecności partnera lub położnej.Dużo badań związanych z ginekologią bada lekarz pierwszego kontaktu nie badając pochwy,w Polsce to chyba się podniecają ginekolodzy przy tych badaniach bo dlaczego tak często badają.Polsce brakuje jeszcze do tej kultury pacjentkom by upominały się o swoje około 30 lat.A lekarzom dobrze się szerzy ciemnotę bo jest wygodnie i dlatego kobiety tak rzadko chodzą do ginekologa.Słyszałam że w większych miastach polski można zamówić wizytę ginekologiczną do domy na badanie pacjentki tylko w obecności osoby bliskiej.nie chodzi o ustawę 2008rok art21 o osobie bliskiej podczas badań i zabiegów tylko o asekurację ginekologa by potem nie było jak kiedyś na zachodzie zarzutów o molestowanie lub nawet gwałt przez nieuczciwe pacjentki.
ja nie chce rodzic bo
nie chce byc jak zwierz - rozmnazac sie w prymitywny sposob. w przyszlosci ludzie beda rozmnazac sie wylacznie w laboratoriach. wtedy moglabym miec dzieciaka, ale dzis - nie.
Na przykład:
nie lubią dzieci, nie chcą słuchać wrzasków, nie chcą zmieniać pieluch i wycierać u...nych tyłków! Takim przykładem jestem ja sama.
Polki nie chcą rodzić
Dlatego że tu nie ma warunków do życia, brak pracy, niepewna przyszłość, nie ma opieki socjalnej więc po co rodzić bez sensu.
jestem w ciąży i bardzo boję się macierzyństwa
Wcale Ci się nie dziwię, ale bez przesady poradzisz sobie, nawet samotnie, choć mąż od czasu do czasu musi Ci pomóc; MUSI - dlatego, że ty pewnego dnia uśniesz na krześle ze zmęczenia i spadniesz z tego stołka; będziesz mówiła do ludzi i zasypiała i tak dalej.Pocieszam - tak trudno jest tylko do roku, półtora, dopóki dziecko nie zacznie chodzić. Poźniej czas poleci jak strzała - dziecko bardzo szybko "dojrzewa" do samodzielności; a jak będzie miało 3 lata pójdzie do przedszkola i ani się obejrzysz, że to 10-cio latek, który ci pyskuje.Co i innego jest wk..... jące; od urodzenia dziecka to ty odpowiadasz za nowego człowieka każdej minuty życia - swego życia - ale nikt ci za to nie będzie wdzięczny - a wprost przeciwnie będziesz "karana" za posiadanie nowego człowieka na przykład okresami nieskładkowymi w ZUS, albo gorszą pracą po urlopie macierzyńskim i tak dalej, i tak dalej.Ludzkość jest w nadmiarze a więc społeczeństwa nie dziękują kobiecie za nowego człowieka. Trzymaj się.
brak polityki prorodzinnej, duże koszty wychowania
państwo nie wspiera rodziców, bardzo denerwuje mnie reklama, że trzeba pomyśleć o przyszłości i sobie tych dzieci trochę urodzić, ale za co wychować, wykształcić, ja nie mam stałej pracy, chociaż bym chciała i szukam, pracuje jedynie mąż, nie mam też gwarancji żadnych, ze moje dziecko, czy dzieci będą miały pracę w przyszłości, wtedy co? Najpierw musi być praca, zarobki, potem można myśleć o dzieciach, a jak rodziny mają być duże to niech politycy też o tym myślą, żeby im pomóc, bo i na nich nie będzie miał kto pracować w przyszłości.
Trzeba przyznac że opieka lekarska nie najlepsza
kobieta rodzi jak bydło Mało kto sie nią przejmuje.Lekarz nerwowi pielegniarki opryskliwe
moim zdaniem nie chca bo caly ciężar spada na kobiete
musi nosic ciąże potem porod a potem sama wychowywać chlop ma to gdzieś i nawet alimentow nie chce dawać
strach?
Jestem z mezem na emigracji.
Nasz synek w sierpniu konczy 2 latka, w listopadzie spodziewamy sie drugiego dziecka.
Nie mam nikogo do pomocy i sobie radzimy, maz wychodzi rano a wraca wieczorem.
Nie powiem ze jest lekko bo nie jest ale dla mnie rodzina to priorytet, 2+2 to spelnienie marzen ;)
Przyszle mamy- nie bojcie sie, poradzicie sobie, najgorsze pierwsze miesiace dopoki sie z dzieckiem nie poznacie ;)
Powodzenia
wpisz słowo, np. ciąża
Założenie profilu i zalogowanie
się w serwisie Dzieci.pl daje
Ci możliwość dodawania zdjęć
i filmów oraz umożliwia
korzystanie z mapy miejsc
przyjaznych rodzinie.
Dołącz do społeczności
szczęśliwych rodziców!
Nie masz jeszcze profilu?
