Bywa przejściowym kłopotem, ale i sygnałem skłonności do problemów z przyswajaniem cukrów w przyszłości.

Odpowiednio kontrolowana i leczona nie jest przeszkodą w urodzeniu zdrowego dziecka.

Ważne badania

Nieprawidłowe wyniki stężenia glukozy we krwi ma nawet kilkanaście procent kobiet w ciąży. Zarazem tylko w sporadycznych przypadkach konieczne jest przyjmowanie insuliny, a choroba nie mija wraz z narodzinami potomka. Najczęściej leczenie to przede wszystkim odpowiednia dieta. Zatem nie unikaj diagnostyki, a zbyt słodka ciąża powinna przebiegać bez większych powikłań. Zaraz po stwierdzeniu odmiennego stanu lekarz skieruje cię na badanie oceniające poziom cukru we krwi. Jeśli okaże się, że wynik jest nieprawidłowy (stężenie glukozy powyżej 100 mg/dl), konieczne będzie wykonanie tzw. testu obciążenia glukozą. Gdy parametry podstawowej analizy są w normie, taki test wykonuje się między 24., a 28. tygodniem ciąży.

Obciążenie glukozą

Nie obawiaj się tego badania. Zajmuje nieco czasu i wymaga pobrania krwi, ale akurat do tego w ciąży trzeba się przyzwyczaić. Na godzinę przed pobraniem otrzymasz w laboratorium do wypicia 50 mg glukozy rozpuszczonej w wodzie. Pielęgniarka poinformuje cię, w jakim tempie spożywać płyn, żeby cię nie zemdliło, a wynik był najbardziej wiarygodny. Potem możesz iść na spacer i wrócić na pobranie, bo siedzenie w poczekalni tyle czasu to żadna przyjemność (chyba, że wzięłaś ze sobą przezornie fantastyczną lekturę, nie ma tłoku, ani zakatarzonych pacjentów). Jeśli po godzinie poziom glukozy we krwi nie przekroczy 140 mg/dl, możesz spać spokojnie: bez trudu twój organizm przyswaja cukry. Gdy wynik jest nieprawidłowy, zapewne zostaniesz skierowana do poradni diabetologicznej dla kobiet w ciąży (najlepiej przyszpitalnej). To dobre rozwiązanie, bo możesz liczyć na fachową pomoc do porodu włącznie.

Od jedzenia do insuliny

Zazwyczaj do opanowania sytuacji wystarcza właściwa dieta. Opracujesz ją razem z lekarzem prowadzącym. Nie spodziewaj się jakiegoś trudnego do zaakceptowania jadłospisu. Trzeba po prostu jeść to, co zdrowe, czyli podobnie, jak w każdej ciąży, ale zalecenia traktować bardziej serio i nie przekraczać zalecanej wartości kalorycznej posiłków na dobę, czyli 30-35 kcal na każdy kilogram tzw. należnej masy ciała, uwzględniającej ciążę. Brzmi dość skomplikowanie, ale w rzeczywistości wcale takie nie jest i większość przyszłych mam świetnie sobie radzi z kontrolowaniem cukrzycy. Jeśli to nie pomoże i kontrolne badania cukru (wykonywane w domu) potwierdzą utrzymywanie się kłopotów, konieczne będą zastrzyki z insuliny. To nic przyjemnego, ale szybko nabierzesz wprawy i samodzielnie będziesz mogła je robić. Mając świadomość, jak ważne są dla zdrowia twojego i maleństwa, przełamiesz początkową niechęć do terapii.

Zagrożenia

Nieopanowany nadmiar glukozy we krwi jest groźny zarówno dla mamy, jak i jej nienarodzonego dziecka. Cukrzyca sprzyja występowaniu u ciężarnych tzw. stanu przedrzucawkowego (groźnego dla życia), a także niedokrwistości. Może również prowadzić do przedwczesnego porodu, a dzieci urodzone nawet o czasie cierpią z powodu niedojrzałości wielu narządów, w tym płuc, będącej w skrajnych przypadkach przyczyną niewydolności oddechowej. Częściej u maluchów obserwuje się też wady rozwojowe, w tym przepuklinę oponowo-mózgową, wady układu moczowego i krążenia. Organizm dziecka, w odpowiedzi na cukrzycę mamy, zwiększa produkcję insuliny, która pobudza jego wzrost, ale przede wszystkim sprzyja nadmiarowi tkanki tłuszczowej. Dlatego zbyt słodka ciąża często kończy się cesarskim cięciem: solidny malec, o wadze urodzeniowej ponad 4 kg., jest bardziej narażony na urazy okołoporodowe.



WIĘCEJ O PROBLEMACH ZDROWOTNYCH W CIĄŻY:

Śmiertelność kobiet wz. z komplikacjami okołoporodowymi

• Usg genetyczne w ciąży
• Napady lękowe i depresja a ciąża