Przyjście na świat dziecka - szczególnie pierwszego - poza ogromnym szczęściem, nieść może ze sobą wiele napięć. Zmiana zachodząca w związku, w pewnych przypadkach nawet przypominająca prawdziwą rewolucję, nie musi oznaczać jednak kryzysu. Partnerzy w jakimś sensie muszą poznać się na nowo, ponieważ zaistniała sytuacja wyzwala nieznane dotąd emocje. Okazuje się, że obiegowe opinie na temat podziału obowiązków, czyli w przypadku kobiet: prace porządkowe w domu, przygotowywanie posiłków, zajmowanie się dziećmi, a w przypadku mężczyzn: opieka nad rodziną, zapewnienie jej bytu, dbanie o funkcjonalność domu ciągle mają się bardzo dobrze. Badania pokazały, że pojawienie się dziecka jeszcze bardziej utrwala „tradycyjny” podział ról.

Choć kobiety oczekują od partnerów pełnego oddania i zaangażowania, to wzorowo wypełniający swoje obowiązki mężczyzna, który aktywnie uczestniczy w opiece nad noworodkiem, budzi obawy… co do ich własnych umiejętności. Dlatego pomoc partnera jest istotna nie tyle w wyręczaniu mamy we wszystkich obowiązkach, ile w emocjonalnym wspieraniu jej w okresie ciąży i początkach rodzicielstwa. Okazuje się także, że dla obu płci „bycie rodzicem” ma zupełnie inne znaczenie. W przypadku mężczyzn ojcostwo, to „stan spełnienia” i nowy obszar „życiowego sprawdzenia się”. Mężczyznom zdarza się dążyć do rodzicielstwa, ale pragnąc dziecka nie zawsze zdają sobie sprawę z tego, ile wysiłku wymaga opieka nad nim. Niektórym zdarza się też odczuwać zazdrość o potomka, będącą skutkiem traktowania dziecka jak „rywala” w wyścigu o uwagę partnerki. Bywa jednak, że mężczyźni rzeczywiście mają podstawy, by czuć się zaniedbywani - szczególnie wtedy, gdy kobieta swój czas i emocje całkowicie poświęca dziecku. Poczucie niesprawiedliwości nie omija także mam – zdarza się, że zazdroszczą partnerom swobody decydowania o spędzaniu czasu, a nawet codziennych wyjść do pracy.

Niezdrowy monopol

Problemy w związku wynikają nie tylko z poczucia utraty niezależności czy tożsamości, związanej z przyjęciem nowej roli. Równie częstym źródłem konfliktów jest przesunięcie obowiązków i odpowiedzialności za opiekę nad dzieckiem tylko na matkę. Z drugiej strony równie szkodliwy dla relacji między partnerami jest „monopol” kobiety na wiedzę i opiekę sprawowaną nad dzieckiem czy decyzja o spaniu z nim w małżeńskim łóżku. Zdaniem większości kobiet – ich partnerzy nie rozumieją, co znaczy zajmowanie się maleństwem przez okrągłą dobę. Często więc występuje licytowanie się, kto ma więcej obowiązków i jest bardziej zmęczony, a wzajemne pretensje wydają się nie mieć końca – np. mężczyzna o bałagan w domu, kobieta o brak pomocy przy dziecku.

Specjaliści zajmujący się problemami rodziców zwrócili uwagę, że o ile matki mają sztywny zakres obowiązków, to ojcowie sami wybierają te kwestie opieki nad dzieckiem, w jakie chcą się angażować. Co ciekawe, mężczyźni będący w stałym związku mają lepszą samoocenę, a samodzielni lub rozwiedzeni ojcowie o wiele częściej, niż kobiety w takiej samej sytuacji, są skuteczni w poszukiwaniu kolejnej partnerki. Wyniki badan pokazały także, że matki wychowujące samodzielnie dzieci do 5. roku życia znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka doświadczenia depresji, ale matki samodzielne - przy wsparciu ze strony bliskich osób i przy dobrych warunkach materialnych - mają wyższą samoocenę niż matki będące w związku.