Co robić, gdy praca i kariera wymagają częstych wyjazdów, a dziecko nie chce się z tym pogodzić?

Mam taką pracę, która wymaga ode mnie częstych wyjazdów służbowych – czasami na kilka dni. Moja 4-letnia córeczka wpada wtedy w szał, płacze, gdy widzi, że zaczynam się przygotowywać do wyjazdu, bije babcię, która przychodzi na te dni, aby się zająć małą. Popołudniami córka jest z mężem, jednak i tak bardzo źle znosi moje wyjazdy. Jak mogę jej pomóc? Przecież nie mogę rzucić pracy. Nie zwracać na to uwagi?
Barbara

Odpowiedzi udziela Marta Niedziółka

Marta Niedziółka - psycholog kliniczny - dziecięcy, pedagog, terapeuta dysleksji rozwojowej. Zajmuje się psychoedukacją dla rodziców, psychologią dziecięca, prowadzi zajęcia korekcyjno - kompensacyjne z dziećmi z dysleksją, dysortografią.

Żadne dziecko nie lubi rozłąki z rodzicami. I nie chodzi tu o to, aby Pani rzuciła pracę, tylko o zwrócenie uwagi na to, co dzieje się z Pani dzieckiem. Dziecko do prawidłowego rozwoju potrzebuje poczucia bezpieczeństwa. W przypadku Pani córki może być ono zachwiane i stąd ten histeryczny płacz czy wpadanie w szał.

Może też być tak, że córka nie do końca wie, co się dzieję, gdy Pani wyjeżdża. Może boi się, że Pani nie wróci. Proszę pamiętać, że 4-letnie dziecko już bardzo dobrze rozumuje, więc zachęcałabym, aby szczegółowo wytłumaczyła Pani córce: dokąd Pani jedzie, na ile, jak też kiedy wróci... Dzieki temu dziewczynka poczuje się bezpieczniej.

To nie jest zwykłe wyjście do sklepu, gdzie nie trzeba się żegnać z dzieckiem. Jeśli wychodzimy z domu na chwilę, to tylko krótko informujemy, że idziemy np. po zakupy i za chwilę wrócimy. W sytuacji, kiedy wyjeżdża Pani na kilka dni, trzeba na to dziecko bardzo dokładnie przygotować.

Częsta rozłąka dziecka w wieku przedszkolnym z mamą, może również doprowadzić do tzw. "lęku separacyjnego", co niestety niesie za sobą negatywne konsekwencje w zachowaniu społecznym dziecka, aż do wieku szkolnego a nawet młodzieńczego.

Proszę poobserwować córkę, czy poza płaczem i wpadaniem w szał nie pojawiają się również objawy somatyczne, takie jak: zaburzenia snu, zaburzenia wydalania (biegunki czy zaparcia), omdlenia, wymioty lub bóle brzucha. Jeśli któreś z nich występują, to proponowałabym jak najszybciej spotkać się z psychologiem dziecięcym, aby mógł pomóc Pani i córce przez to przejść.

W ostateczności być może konieczna będzie zmiana pracy lub jej warunki, aby nie dochodziło do tak częstych i długich rozstań z córką. Wierzę jednak, że podejmie się Pani tego wyzwania, aby pomóc córce. Życzę powodzenia.

JUŻ JESTEŚMY NA FACEBOOKU! DOŁĄCZ DO SPOŁECZNOŚCI SZCZĘŚLIWYCH RODZICÓW!



PRZECZYTAJ TEŻ O ZAGROŻENIACH DLA ZDROWIA DZIECI:

Czym trujemy najmłodszych?
Choroby brudnych rąk