Czy dziecko, które razem z rodziną opiekuje się osobą obłożnie chorą traci beztroskie dzieciństwo? A może zyskuje dojrzałość i uczy się odpowiedzialności?

Opieka nad osobą obłożnie chorą jest wyzwaniem wymagającym wielu wyrzeczeń, dobrej organizacji i podziału obowiązków, a przede wszystkim czasu. Jednak ta forma troski o osoby bliskie może być udziałem całej rodziny, w tym również dzieci, o ile rozsądnie i mądrze wyznaczy się zadania do realizacji i zadba o zaspokojenie potrzeb i oczekiwań obydwu stron. Troska o najbliższych, którzy z różnych względów zostali zmuszeni przez los do leżenia w łóżku i zależności od innych, może wpłynąć rozwojowo na dziecko i nie musi oznaczać utraty przez nie beztroskiego dzieciństwa.

Przygotuj dziecko do nowej sytuacji
Jeśli potraktujemy rodzinę, jako system wzajemnych powiązań, zrozumiałym będzie, że obecność osoby chorej wpływa na funkcjonowanie pozostałych członków rodziny, również dzieci. W sytuacji, gdy rodzina decyduje się na sprawowanie opieki nad osobą obłożnie chorą, koniecznym jest zadbanie przede wszystkim o dzieci, aby dokładnie zrozumiały nową sytuację. Dziecko, podobnie jak pozostali członkowie rodziny, będzie próbować odnaleźć się w nowej dla siebie rzeczywistości. Bardzo często dzieci będą dzielić uczucia troski i zmartwienia pozostałych członków rodziny. Dziecko może mieć sprzeczne postawy wobec osoby obłożnie chorej – z jednej strony będzie martwić się o nią, a z drugiej może uskarżać się na nadmierną koncentrację na niej pozostałych członków rodziny.

Trzeba przede wszystkim zadbać, by w tej trudnej sytuacji, dziecko nie poczuło się osamotnione i pełne nieprzyjemnych, ale zupełnie naturalnych emocji: gniewu, zazdrości, lęku czy smutku. Aby temu zapobiec powinniśmy:
- dokładnie poinformować dziecko o specyfice przebiegu choroby osoby obłożnie chorej;
- pozwalać dziecku na towarzyszenie osobie chorej podczas niektórych wizyt w placówkach leczniczych lub na obecność podczas niektórych domowych wizyt specjalistów;
- pozwalać pomagać w opiece nad osobą obłożnie chorą - zachęcać, ale nie zmuszać do tego, pozostawiać wybór;
- często rozmawiać z dzieckiem o jego emocjach, uczuciach związanych z obecnością w domu osoby ciężko chorej.

Opieka nad osobą obłożnie chorą stwarza wiele sytuacji problemowych dla pozostałych jej członków, ale konstruktywne rozwiązywanie kolejnych zadań może stanowić szansę korzystnego rozwoju nie tylko ich osobowości, ale również rodziny jako pewnej wspólnoty.



JUŻ JESTEŚMY NA FACEBOOKU! DOŁĄCZ DO SPOŁECZNOŚCI SZCZĘŚLIWYCH RODZICÓW!



PRZECZYTAJ WIĘCEJ O WYCHOWYWANIU DZIECI:

Córka kieruje matką
Oswoić dziecko z ogniem