dzieci.pl

zapomniałem hasła » Nie masz konta? Załóż je »

Jak reagować na bunt dziecka?

dzieci.pl 2011-01-13 09:41 0 opinii

O tym, jak zachować się , gdy dziecko ma atak histerii, opowiada psycholog kliniczny.

Jak reagować na bunt dziecka?

Jak reagować na bunt 1,5-rocznego dziecka, które podczas zakupów rzuca się na podłogę i płacze wniebogłosy, gdy tylko czegoś mu się zabroni?

Na pytanie odpowiada ekspert: Tatiana Ostaszewska-Mosak, psycholog kliniczny zdrowia i psychoterapeuta.

Tatiana Ostaszewska-Mosak: Absolwentka Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Psycholog kliniczny zdrowia, psychoterapeuta, Edukator seksualny II stopnia. Uczestniczka wielu prestiżowych szkoleń i warsztatów prowadzonych przez najlepszych specjalistów polskich i zagranicznych, poświęconych pomaganiu i własnemu rozwojowi. Specjalizuje się w psychologii i terapii poznawczo-behawioralnej. Prowadzi prywatna praktykę, współzałożycielka Centrum Doradztwa i Terapii "psycholog.com.pl", wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, współpracuje z Europejskim Centrum Macierzyństwa INVIMED. Prywatnie mężatka od ponad siedemnastu lat, mama trójki dzieci w wieku 13, 7 i 2 lata.

Odpowiedź:

Takie głośnie i spektakularne reakcje u półtorarocznego dziecka są zupełnie normalne. Trudno mu znieść odmowę, chce zaznaczyć swoje zdanie i budowanie się nowej osobowości. Zaczyna mieć swoje pomysły na rzeczywistość, ale nie potrafi tego jeszcze przekazać w inny sposób. To Twoja rola, aby je tego nauczyć. Pokaż dziecku, co jest w stanie Cię przekonać, jakie jego zachowanie robi na Tobie wrażenie, a jakie nie. Najlepszym sposobem reagowania w takiej sytuacji jest niereagowanie. Po zapewnieniu dziecku bezpieczeństwa, po prostu przeczekanie ataku złości. Piszę „po prostu”, ale wiem, ze wytrzymanie takiego spektaklu nie jest łatwe. Szczególnie, jeśli jesteś w miejscu publicznym i wiele osób ma pomysł na to, co dzieje się z Twoim dzieckiem i co powinnaś z nim zrobić.

Konsekwentnie wytrzymaj i tłumacz dziecku stanowczo całe zajście. Powiedz, że jeśli postara się uspokoić, wszystko skończy się dobrze. Nie strasz go i nie groź karami. Zaproponuj przytulenie – dziecko czasem nie umie samo się uspokoić i mimo wszystko potrzebuje Twojej bliskości. W tej nauce najważniejsza jest konsekwencja, spokój, cierpliwość i wytrwałość. Efekty będziesz mogła obserwować już za kilka tygodni.

ASO

Masz problem i nie możesz go rozwiązać?
Wejdź na kobiecyporadnik.pl i zadaj pytanie specjaliście!

WIĘCEJ O WYCHOWANIU DZIECKA :

Moje dziecko mnie nie akceptuje


Opinie (0)

Pozostało znaków: 4000

REGULAMIN

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!