www.wp.pl dzieci.pl

zapomniałem hasła » Nie masz konta? Załóż je »
WARTO SKORZYSTAĆ: kalkulator tygodni w ciąży

lista spraw do załatwienia

Zadanie na I trymestr:Buduj więź z dzieckiem już w ciąży

Dzieci.pl 2012-10-09 19:22 1 opinii

Z psychologicznego punktu widzenia najważniejszym zjawiskiem w okresie ciąży jest ukształtowanie się więzi między matką a dzieckiem. Początek tworzenia się owej więzi to pierwszy trymestr ciąży, trudniej natomiast określić koniec tego procesu. Niektórzy badacze twierdzą, że moment krytyczny dla rozwoju uczuć dziecka przypada na pierwsze dwa lata jego życia. Oznacza to, że jeżeli w tym czasie więź między matką a dzieckiem nie ukształtuje się w sposób prawidłowy, może to w dalszym rozwoju dziecka prowadzić do trwałych zmian intelektualnych i osobowościowych, zaburzeń mowy i zachowania (np. apatii czy nadpobudliwości).

Buduj więź z dzieckiem już w ciąży

Psycholog Maria Ziemska zauważa, że więź jest podstawową potrzebą człowieka, wywodzącą się z pierwotnego mechanizmu przywiązania, bez zaspokojenia której utrudniony jest jego dalszy, prawidłowy rozwój (fizyczny, poznawczy, społeczny i emocjonalny). Brak prawidłowej więzi z matką zaraz po urodzeniu dziecka może powodować u niemowląt zaburzenia fizjologiczne: biegunkę, zmniejszenie apetytu, niepokój, przygnębienie, bezsenność, opóźnienia rozwoju fizycznego (przejawiające się np. niedowagą). Toteż znaczenie tej wyjątkowej więzi, powstającej między nienarodzonym jeszcze dzieckiem a matką, jest fundamentalne dla całego późniejszego życia człowieka.

Czym jest wspomniana więź i jak dbać o nią w okresie ciąży?
Więź między matką a dzieckiem ustala się na zasadzie wrodzonej reakcji i ma charakter autonomiczny. Początkowo sądzono, że jedyną, pierwotną potrzebą człowieka w chwili narodzin jest pokarm, natomiast przywiązanie jest wynikiem procesów uczenia. Jednak późniejsi badacze zwrócili uwagę na fakt, że już od najwcześniejszych dni potrzeba bliskości z matką jest równie silna jak potrzeba zaspokojenia głodu. Co zatem oznacza sformułowanie „prawidłowa więź”? I jak taką więź właściwie ukształtować? Odwołując się do teorii J. Bowlby’ego i jego uczennicy M. Ainsworth zauważmy, iż jest tylko jeden rodzaj właściwiej relacji między matką a dzieckiem: tzw. przywiązanie bezpieczne. Oznacza ono, że matka w kontakcie z dzieckiem jest dostępna zarówno fizycznie jak i emocjonalnie, adekwatnie reaguje na sygnały wysyłane przez dziecko, a jej zachowania są płynne, spontaniczne i naturalne. Jest responsywna i zadowolona z interakcji z dzieckiem, stanowiąc dla niego bezpieczną bazę oraz dając mu tym samym możliwość prawidłowego rozwoju w każdej ze sfer. Taka więź powinna pojawić się zaraz po narodzeniu dziecka.

Zadajmy sobie pytania: jak wygląda i kształtuje się ta więź w okresie ciąży? W jaki sposób kontaktować się z nienarodzonym dzieckiem? Czy jest to potrzebne? Odpowiadając na te pytania należy być świadomym faktu, że w okresie prenatalnym u dziecka rozwijają się wszystkie zmysły, dzięki czemu jest ono zdolne do odbierania różnego rodzaju bodźców płynących zarówno z zewnątrz, jak i z wnętrza organizmu matki. Dlatego też kontakt z dzieckiem w okresie ciąży jest nie tylko jak najbardziej możliwy, ale wręcz wskazany. Jego znaczenie jest tak duże właśnie ze względu na kształtującą się więź.

Przyjrzyjmy się teraz jak rozwijają się zmysły dziecka w okresie prenatalnym. Słuch jest zmysłem najlepiej ukształtowanym w pierwszych trzech miesiącach. Badania szwedzkich audiologów wykazały, że płód zaczyna reagować na bodźce akustyczne między 4 a 5 miesiącem życia. Od 6 zaś reaguje na głośne dźwięki, np. muzykę, odkurzacz, pralkę, a nawet na krzyk. Bodźce te wprowadzają zmiany w aktywności dziecka, czego efektem może być ogólny niepokój ruchowy, przebudzenie ze snu, bądź przyspieszenie akcji serca. Potwierdzono, że od 25 tygodnia dziecko dostosowuje swą aktywność do słyszanych dźwięków, na przykład podskakując w rytm uderzeń bębna.

Wiadomo także, że od 16 tygodnia dziecko reaguje na światło słoneczne (odczuwa kiedy matka się opala) – silne źródła światła powodują reakcję płodu w postaci przyspieszonej akcji serca i/lub odwrócenia głowy. Dziecko jest także wrażliwe na dotyk. Wszelkie popychanie, krępowanie bądź nacisk na brzuch matki, już od połowy 3 miesiąca życia płodowego wywołują u dziecka reakcję przeciwstawienia – zwija się ono, okręca wokół ciała, kopie, wyrażając tym samym niezadowolenie. Struny głosowe są ukształtowane pod koniec 3 miesiąca, zatem od tego momentu dziecko jest zdolne do płaczu, czy też wydawania innych dźwięków (wprowadzenie do macicy bańki powietrza czyniło płacz dziecka wręcz słyszalnym na zewnątrz). Połykanie wód płodowych rozpoczyna się w tym samym okresie i z tą chwilą dziecko staje się z kolei wrażliwe na ich smak. Co ciekawe, eksperymentalne wstrzyknięcie sacharyny do wód płodowych powodowało znaczny wzrost ilości ich połykania przez płód.


Opinie (1)

Pozostało znaków: 4000

REGULAMIN

0
0
~mirka 2014-07-20 (12:53) 2 lata 11 miesięcy 3 dni 4 godziny i 40 minut temu

Jak odpowiadac na sygnały wysyłane przez dziecko. Nic prostrzego!Zapoznać się z Komunikacja dziecka z otoczeniem poprzez, zabawę, rysunki oraz jego zachowanie.

odpowiedz