www.wp.pl dzieci.pl

zapomniałem hasła » Nie masz konta? Załóż je »

choroby wieku dziecięcego

Logo dostawcy

Czy to autyzm? Objawy, przyczyny i leczenie autyzmu

testDNA 2017-02-28 19:03 0 opinii

Autyzm – czyli złożone zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego – objawia się m.in. problemami z mową, okazywaniem emocji czy kontaktami z innymi ludźmi. Najczęściej choroba zostaje rozpoznana ok. 3. roku życia, ale pierwsze objawy często zaobserwować można wcześniej – nawet u niemowląt.

Czy to autyzm? Objawy, przyczyny i leczenie autyzmu

Autyzm – na czym polega?

To rozwojowe zaburzenie neurologiczne – w mózgu występują pewne nieprawidłowości. Z ich powodu chory niepoprawnie odbiera bodźce wysyłane mu przez otoczenie, ma zakłóconą możliwość budowania relacji i komunikowania uczuć i emocji. Wydaje się, jakby żył w swoim świecie i nie zwracał uwagi na to, co dzieje się dookoła.

Gesty, słowa i mimika nie są dla osoby autystycznej jednym połączonym komunikatem, a zbiorem różnych elementów. Tak samo przykładowo twarz osoby bliskiej: odbierana jest ona nie całościowo, a jako zbiór oczu, nosa, ust etc. Autyzm obejmuje cały szereg problemów z tzw. spektrum autyzmu, ponieważ u każdego choroba może przebiegać trochę inaczej. 4 razy częściej pojawia się u chłopców niż u dziewczynek.

Czy to autyzm? Objawy u małych dzieci i niemowląt

Są to m.in. brak reakcji na hałas (np. na dzwonek do drzwi czy szczekanie psa), brak gaworzenia i rozwoju mowy, nieskupianie wzroku na twarzach osób (np. tych, które biorą dziecko na ręce czy wchodzą do pomieszczenia), unikanie kontaktu wzrokowego, wpatrywanie się długo w jeden punkt czy brak reakcji na imię. Autystyczne niemowlę może być również bardzo spokojne i ciche. Czasami rodzice mylnie przypisują je np. temperamentowi dziecka.

Czy to autyzm? Objawy u starszych dzieci

Dzieci ok. 3. roku życia i starsze charakteryzują się występowaniem objawów z obszaru trzech grup: unikanie kontaktów społecznych, powtarzanie czynności i zachowań oraz problem z akceptacją zmian. Jak zachowuje się więc dziecko chore na autyzm?

Przede wszystkim bardzo mało mówi, używając czasami słów bez znaczenia lub chcąc rozmawiać tylko na jeden temat. Zwykle nie posługuje się również mimiką (jego twarz nie zdradza emocji), rzadko się uśmiecha i unika kontaktu wzrokowego z innymi. Co więcej, ma również inne problemy z emocjami, które objawiają się m.in. nagłą impulsywnością i agresją bez powodu czy krzykiem. Woli samotność – nie chce bawić się z rówieśnikami, a rodzicom może wydawać się, że nie rozróżnia ich pośród innych ludzi.

Autystyczne dziecko nie ma również spontanicznych odruchów, a zabawkami bawi się inaczej niż inne dzieci – może np. układać autka w rządku czy obsesyjnie je porządkować. Może być również nadwrażliwe na bodźce, np. dotyk, zapach, dźwięk, światło.

Przyczyny autyzmu obejmują głównie czynniki genetyczne

Nie udało się jak dotąd ustalić jednej przyczyny pojawienia się choroby, jednak największą rolę odgrywają prawdopodobnie geny w połączeniu z czynnikami środowiskowymi. Około 10-30% dzieci z autyzmem posiada mutacje genetyczne, które odpowiadają za wystąpienie choroby. Jeśli u jednego z dzieci pary zdiagnozowano natomiast autyzm, istnieje ok. 20% ryzyka, ze i drugie urodzi się chore. Co więcej, ryzyko wystąpienia choroby u drugiego bliźniaka jednojajowego wynosi od 36% do 95%.

Czynniki środowiskowe to natomiast m.in. komplikacje w czasie porodu, niedobory kwasu foliowego w ciąży, przebyte przez kobietę w ciąży choroby (np. toksoplazmoza) czy stosowanie niektórych leków (np. na depresję).

Diagnoza autyzmu jest wieloetapowa

Obejmuje zarówno badanie rozwoju dziecka, jak i jego wszechstronną obserwację, a także konsultację z lekarzem genetykiem. Na początku specjalista sprawdza, czy dziecko posiada umiejętności dostosowane do etapu życia, w którym się znajduje. Przeprowadza również szczegółowy wywiad z rodzicami. Później konieczna jest obserwacja dziecka i odbycie wizyt u neurologa, psychologa i psychiatry, a także genetyka. Ten ostatni pomoże zarówno w wyborze badań genetycznych (np. badanie kariotypu oraz aCGH i MLPA), jak i rozpoznaniu genetycznego podłoża choroby. Oceni również ryzyko pojawienia się schorzenia u innych członków rodziny (np. kolejnych dzieci pary).

Zdiagnozowanie autyzmu jest więc procesem stosunkowo trudnym, ponieważ wymaga bardzo dużej obserwacji dziecka w różnych sytuacjach, a także zróżnicowania choroby z innymi zaburzeniami. Brak reakcji na polecenia może bowiem wynikać np. z problemów ze słuchem, a kłopoty z mową – z wad aparatu mowy.

Leczenie autyzmu polega m.in. na wdrożeniu terapii behawioralnej

Im szybciej rodzice zgłoszą się z dzieckiem do poradni i rozpoczną diagnostykę, tym lepiej. Jeśli okaże się, że rzeczywiście obecny jest autyzm, będzie można szybciej wdrożyć odpowiednią terapię. Zaburzenia nie da się całkowicie wyleczyć, jednak możliwe jest zmniejszenie objawów i zahamowanie rozwoju choroby. Wszystko zależy również od stopnia zaawansowania autyzmu, obecności upośledzenia i innych czynników.

Leczenie polega na wprowadzeniu terapii behawioralnej, treningu umiejętności społecznych i odpowiedniego rodzaju edukacji, dostosowanego do umiejętności dziecka. Terapia może obejmować również różnego typu zajęcia, np. plastyczne, teatralne i muzyczne, dogoterapię czy hydroterapię. Warto również, by także rodzice skorzystali ze specjalnych kursów dla rodziców dzieci autystycznych. Dzięki temu także oni będą terapeutycznie oddziaływać na chorego.

Dziecko powinno być pod stałą opieką psychologa. Dobrze skorzystać również z pomocy dietetyka (u dzieci autystycznych mogą pojawić się problemy z układem trawiennym). W rzadkich wypadkach stosuje się leczenie farmakologiczne (np. w przypadku bardzo dużej agresji czy lęku).

Agnieszka Łapajska, testDNA.pl

Polub dzieci.pl na Facebooku


Opinie (0)

Pozostało znaków: 4000

REGULAMIN

Ten materiał nie ma jeszcze żadnej opinii. Twoja może być pierwsza!