urodziłam mojeg 2 synka w 33 tygodniu nie miał wogóle wykształconych płuc nie oddychał nie siusiał bałam się że go strace po raz 2 (bo mój pierwszy synek zmarł 2 dni po porodzie)ale wierze w to że Matka Boska sprawiła że w ciągu 1 tygodnia wykształciły mu się w ełnipłucka zaczął siusiac a teraz ma już 2 latka i jest pełen życia i energii.

odpowiedz

@Cichy ^ moj synek urodzil sie w 23 tgc. niestety nie uratowali go bo rodzilam w strasznych bólach na łóżku na sali, bez zadnej pomocy, nawet nie wzieli mnie na porodówke, urodzilam w ubikacji jak poszlam sie wysikac widzialam go tylko przez kilka chwil nawet go nie mogla przytulic, zyl godzine ale niewiem czy go ratowli bo mnie od razu uspili i czyscili. MAKABRA nie umiem z tym zyc...

odpowiedz

sama mam synka, ma już prawie rok... gdy przeczytałam Twoją historię łzy mi się zakręciły bo sama wiem jakie to wspaniałe być w ciązy, dbać o to życie które jest w Tobie, być matką...nawet nie jestem w stanie sobie wyobrazić co czujesz... powiem Ci Kochana podaj tych ludzi do sądu, wiem że żadne pieniądze nie zrekompensują tego co przeżyłaś,ale ci ludzie mogą zniszczyć komuś życie jeszcze wiele razy tak jak Tobie to zrobili, może uda się a to ocali być może jakieś dzieciaczki które mogą trafić w łapska tych bestialców... życzę Ci wszystkiego dobrego, trzymaj się*

odpowiedz

To okrutne ale w wielu szpitalach pracują ludzie bez serca potwory a niektórzy wprost dopominają się łapówki. Wiem bo rodziłam 2 razy Pamiętajcie kochane przed wyborem szpitala gdzie chcecie rodzić popytajcie znajomych o opinie jak tam jest i których lekarzy unikać Dochodzenie swoich praw nic nie da bo to jest mafia lekarska ściśle powiązana każdy każdego kryje. Trzeba temu zapobiegać wcześniej Powoli traktowanie na porodówkach poprawia śię ale unikajmy tych okrytych złą sławą

odpowiedz

Bardzo Pani współczuję. Ja rodziłam trzy lata temu. O 15 podłączono mnie pod ktg. O 15 panika, wszyscy koło mnie biegają, nikt nie mówi o co chodzi. Wody płodowe zaczęły mi się sączyć. Z rozmów między lekarzami wywnioskowałam, że dziecko się poddusza, że natychmiast trzeba mi robić cesarkę. A w szpitalu nie ma żadnego pediatry!!! Czekałam tak jeszcze trzy godziny. Urodziłam po 19. Córka dostała 9 punktów, a lekarka z rozbrajającym usmiechem powiedziała, że była przekonana, ze więcej niz trzy to nie dostanie. Szok.

odpowiedz

Właśnie siedzę i zalewam się łzami, ja też miałam podobny przypadek , u mnie położna nie wyczuła bicia serduszka mojego synka , szybko podłączono mnie do aparatury danp zastrzyki , kroplówke na wywołanie skurczy ale ich nie odczuwałam błagałam lekarzy o zrobienie cesarki ratowanie dziecka to usłyszałam ,że nie jestem lekarzem i nie tak łatwo wykonać cesarke ,udało się przywrócić puls dziecku a mnie na siłę próbowano wywołać skurcze to wszystko doprowadziło , że traciłam przytomność zrobili cesarkę ale mój synek nie oddychał cudem Go uratowali .Doprowadziło to do tego że straciłam zaufanie do służby zdrowia i posiadania więcej dzieci nie chcę przeżywać teg znów. tym bardziej że ukrywali faktyczny stan mojego synka , a ja trafiłam ponownie na oddział z powikłaniami po cesarce . Z każdym dniem myślę iboje się ojego stan zdrowia obecnie ma 10 lat i jest cudownym mądrym chłopcem delikatnego zdrowia. Czuję i wiem jak Pani to przeżywa z głębi serca współczuje.

odpowiedz

Moja koleżanka przeżyła to samo, ale jej synek żyje. Tylko co z tego chłopczyk ma teraz 4 latka i ma porażenie mózgu, nie chodzi, nie mówi, słabo widzi, słabo słyszy. Takie warzywko do hodowania.

odpowiedz

odp: z tym WARZYWKIEM TO PRZESADZIŁAŚ !!!!!!

odpowiedz

Nie przesadziłam. Dziecko całymi dniami tylko leży, jest karmione, przewijane. Nigdy nie będzie chodzić, nigdy nie powie słowa 'mama', bardzo słabo słyszy i widzi i lekarze mówią, że może całkowicie stracić słuch i wzrok. Do końca życia jest skazany na opiekę przez 24h Całe jego życie będzie ograniczało się do ciemności, głuchości... Ja sobie nie wyobrażam leżeć i nic nie słyszeć, nic nie widzieć, nie wiedzieć co się ze mną dzieje... tak, dla mnie to jest roślinka do hodowania. Brutalnie to brzmi, ale taka jest prawda. I jeszcze brutalniej mogę dodać, iż moja koleżanka mówi, że wolałaby gdyby jej syn wtedy zmarł. Bo to życie które on ma teraz to nie jest życie. Ona i jej mąż też nie mają życia.

odpowiedz

Współczuję. Nie wiem czy może być większy ból. Ja też nie miałam miłych doświadczeń. Rano ok. 9.00 w szpitalu lekarz zrobił mi USG i zawiadomił z przykrością, że dziecko się nie rusza. Przyszła pani ordynator, pokiwała ze smutkiem głową, dowiedziała się że mam 40 lat i to czwarta moja ciąża, ale pierwsza donoszona do 40 tygodnia. Powiedziała, że bardzo jej przykro. Odesłali mnie na salę, leżałam płacząc i umierając ze strachu i niepokoju do 15.00. Podłączyli KTG, serduszko pracowało prawidłowo, ale położna nie dawała mi nadziei, na moje pytania odpowiadała że trudno powiedzieć coś jednoznacznie. Potem zabrali mnie na cesarkę, bo nie miałam żadnych symptomów bliskiego porodu, a uznali już że dziecko raczej nie ma szans... Ku mojemu wielkiemu szczęściu dziecko urodziło się zdrowe. Płakałam tym razem z radości. Nie zapomnę tego dnia, straszne doświadczenie.

odpowiedz

jak mozna o tak chorym dziecku powiedziec warzywo???!!! No chyba, ze matka dziecka tak o nim sie wypowiada, to to pozwoli Ci je tak okreslic!!! Ciekawe czy tak nazwalabys swoje chore biedne umeczone dziecko??!!

odpowiedz

kochana ja też straciłam swojego 1 synka.byłam w 41 tygodniu ciąży zdrowa silna nie miałam rzadnych kłopotów zdrowotnycz podczas ciąży. tak czekałam na mojeg synka tak pragnęłam go uściskac!trafiłam na patologie ciąży z powodu braku ruchów po zbadaniu przez lekerza okazało sie że wszystko okey wody płodowe dobry kolor ktg tez dobre.z niedzieli na poniedziałewk dostałm bóli i krwawiłam skrzepy ze mnie szły zgłaszałam niby wszystko znowu było okey???a jednak trafiłam na porodówke błagałam rzeby mi pomogli ale słyszałam tylko śmiechy i kpiny że symuluje że udaje!!!!zaczęłam rodzić robiło mi się słabo niedobrze!po podłaczeniu pod ktg po raz 3 okazało sie że poraz 3 ustaje puls i dopiero jak 3 raz ustał puls wzieto mnie na cesarke niestety nie zdażli .urodziłam synka ważył 4300kg podłączyli go pod maszyny i wysłali do Gdańska nawet go nie widziałam i nigdy już nie zobacze nigdy nie przytule nie pocałnuje!!!!!!wiem co czujesz ..........

odpowiedz

mysle ze nikt nie twierdzi ze wszyscy lekarze i wszcystkie polozne sa zle, ale srodowisko lekarskie oraz srodowisko poloznych bezwglednie powinno nsie samo oczyszczac z niewlasciwych osob, by te zle opinie, generalizowane nie uderzaly w osoby ktore z powolaniem i profesjonalizmem wykonuja swoj zawod. Tego wlasnie najbardziej nie moge zrozumiec dlaczego tak sie nie dzieje...

odpowiedz

hmmm ja wiem, ze nie wszyscy tak postępują...ja mialam wywoływane poronienie, bo były straszne komplikacje...i kiedy dostałam silnych skurczy i zaczęłam krwawić pielęgniarka przyszłą i stwierdziła, ze cyt" skoro płód nie wypadł pani nie poroniła"...zostwili mnie bez żadnej opieki na całą noc...bagatelizowały mnie...jak się następnego dnia okazało poroniłam około godziny 20...czyli wtedy kiedy ona mnie sprawdzała...nie chce nic mówić...wdało się zakażenie dróg rodnych...ile tabletek się nałykałam i antybiotyków nikomu nie życzę...po prostu kobiety w takim stanie są traktowane okropnie...ważniesza dla nich jest kobieta z "pewniejszą" ciążą, niż tak, która ją traci

odpowiedz

Wywoływane poronienie - czyli aborcja. Gratuluję. Masz czego chciałaś.

odpowiedz

Agnieszko ja też Ci gratuluję Twojej głupoty i znieczulicy.

odpowiedz

procedury przestan gadac bzdury rodzace macie w tyłku i tyle w temacie!!!!!!!!!

odpowiedz

JAk KOBIETA MOZE TAK SIE ZACHOWYWAC W STOSUNKU DO INNEJ KOBIETY ZERO WSPOLCZUCIA CO Z WAMI POLOZNYMI? JESTESCIE POTWORAMI? CZY MATKAMI?

odpowiedz

polozne i lekarze tylko czekaja na łapowke nie dasz to jestes zbednym przedmiotem a potem pisze ci taka ze jest w szoku po przeczytaniu opinii moja droga skoro wy sami nie umiecie eliminowac osob nie nadajacych sie do tego zawodu miedzy soba to niedziwcie sie spoleczenstwu ze tak a nie inaczaej o was mysli

odpowiedz

...to samo przeszłam, tylko współczuć, leżałam z obumarłą ciążą, jak się później okazało od 4 tygodni chodziłam z tą ciążą nie wiedząc że noszę obumarły płodzik, faszerowali mnie tabletkami na podtrzymanie ciąży bo lekarz nie mógł się wyznać, po tygodniu jak już stwierdzili że jest obumarła, usunęli ciążę gdzie o mały włos byłabym pozbawiona macicy bo mi groziło zakażenie, i po tym wszystkim w dalszym ciągu chcieli mnie faszerować lekami na podtrzymanie ciąży, jak zwróciłam uwagę po co mi te tabletki jak nie noszę już dziecka, pielęgniarka stwierdziła że to czy zażyję czy nie to moja sprawa i przez 3 dni 3x dziennie przynosili mi te tabletki. Szok.

odpowiedz

Droga Agnieszko ty chyba nie rozróżniasz pojęć aborcja to usunięcie niechcianej ciąży, a wywołanie poronienia dokonuje się gdy dzieciątko w łonie matki z jakichś przyczyn jest martwe a jest już zbyt duże by dokonać łyżeczkowania .Wtedy więc u takiej MATKI farmakologicznie wywołuje się akcję porodową .Poród taki wygląda prawie tak samo tylko finał jest inny łzy radości zastępują łzy rozpaczy ,szok i nieopisany ból . Wiec kochana Agnieszko następnym razem poczytaj troszkę na temat na który zamierzasz się wypowiedzieć bo swoją ignorancją i głupotą możesz mocno kogoś zranić .

odpowiedz

złośliwiec:))))))))

odpowiedz

może właśnie przez takie komentarze jak ten, jest ich tak mało... Te najfajniejsze, inteligentne dziewczyny często rezygnują ze studiowania pielęgniarstwa jak odczują na własnej skórze jak się je traktuje... Sami jesteście winni, że te najlepsze odchodzą z zawodu.

odpowiedz

Widocznie obracasz sie w kręgu niezbyt inteligentnych ludzi skoro nie spotkałeś inteligentnej pielęgniarki. Ja mam taką w rodzinie i uwierz mi radze się jej pod każdym względem zarówno zdrowotnym jak i życiowym. Wolę skonsultować przeziębienie mojego dzicka z nią niż z jakimś lekarzem ponieważ wiem że podejdzie ona do tego emocjonalnie i na pewno będzie kierowała się dobrem dziecka a nie tak jak lekarz kolejnym haczykiem w liście pacjentów zapisanych w NFZ za którego dostanie kasę. Więc jeśli uważasz że nie ma inteligentnych pielęgniarek to albo zmień znajomych albo otwórz szerzej oczy. Powodzenia!!!

odpowiedz

moja siostra 2 lata temu poroniła 1 dziecko...historia ta sama, położono ja na salę pełną kobiet z dziećmi...to jest chore!!!przepisy przepisami, ale gdzie są jakieś ludzkie odczucia?????????jestem przerażona!!

odpowiedz

Drogie panie dlaczego nie walczycie o swoje prawa w kraju.Przeciez to co opisujecie przechodzi ludzkie pojecie.Mysle ze nikt na zachodzie nawet nie ma o tym wyobrazni,i dobrze bo jeszcze bardziej by nas wysmiewano.Dlaczego pobierane sa skladki i kto za tym stoi ze jest taka sytuacja tragiczna.Inaczej tego nie mozna nazwac.TRAGICZNA.Tutaj nie powinno sie rozmawiac o podwyszkach dla personelu szpitalnego ale o ustanowieniu nowego prawa obrony pacjenta w kazdej sytuacji.Przeciez to jest niemoralne

odpowiedz

Witam ja urodziłam zdrowego synka ale koleżanka obok mnie niestety nie synek jej umarł . Położyli nas razem w sali ale za ok 2 godziny położna przyszła się zapytała czy chce na inną sale. Ale też żadnej innej pomocy nie było ani psychologa ani nic. Do dziś nie może się otrząsnąć chociaż już rok miną.

odpowiedz

Słuchajcie, w moim szpitalu jeśli jest taka możliwość to kładzie się taką pacjentkę na inną salę, ale wszyscy wiemy jak jest w szpitalach - brakuje łóżek i niestety kładzie się taką pacjentkę tylko tam gdzie jest miejsce. Na psychologa szpital kasy nie ma. I nie jest tak, że to nikogo nie obchodzi. Owszem różni ludzie są w szpitalu, tak jak i na ulicy też są różni. Ale to nie znaczy że to nikogo nie obchodzi. Wy nie zawsze to widzicie, ale my naprawdę myślimy i współczujemy. Też uważam, że powinien być psycholog, powinny być oddzielne sale, spokój itp itd... powiedzcie to dla NFZ... albo dla dyrekcji szpitala... Co do szkoleń... w innych zawodach to pracodawca najczęściej opłaca kursy, a tu?? Jeśli położna chce iść na jakikolwiek kurs płaci za niego min. 200-500 zł ( i więcej) z marnej wypłaty to dużo. Sama opłaciłam sobie takie szkolenie "cichy poród" i szkoda, że nikt bezpłatnie nie wysłał na nie całego personelu.

odpowiedz

ja takze stracilam coreczke w 39 tc, czyli w 9 m-cu ciazy, urodzilam ja martwa, polozyli mnie pozniej w pojedynczej sali, ale porod jak i ten czas po porodzie byl koszmarny, traktowali mnie jak dziwny przypadek, przedmiotowo... byl to najgorszy okres w moim zyciu, nikt nie porozmawial mi, nic nie powiedzial, jedynie ze tak sie zdarza..... nawet nie wiedzialam ze studenci byli podczas porodu, byl to moj I porod, nie wiedzoalm jak to ma wygladac, porod w ciszy i gapie, gdybym wiedziala to bym kazala wyjsc, a tak nikt nie zapytal sie o zgode.... odpowiedzieli ze musza sie jakos nauczyc, musza widziec i takie sytuacje....a gdzie w tym wszytskim bylam ja i moj maz.....? koszmar, ktory trwa do dzis, a coreczka jest aniolkiem ponad dwa lata :( terapie znalazlam na necie, na forum e-mama...tam znalazlam pomoc, wsparcie, i trwa do dzis

odpowiedz

Myślę, ze wszystko zależy od dobrej woli personelu. Ja szczęśliwie mam dwoje dzieci, ale podczas jednego z porodów, trafiła na oddział pani, która urodziła przedwcześnie martwe dziecko, prosto z porodówki zabrano ją na oddział ginekologii mimo ze formalnie była pacjentką położnictwa. Nikomu do głowy nie przyszło, żeby kazać przebywać jej w jednej sali razem ze świeżo upieczonymi mamusiami tulącymi swoje maleństwa.... więc naprawdę wystarczy trochę empatii i dobrych chęci. Z brakiem psychologa musimy się chyba pogodzić, na wielu oddziałach szpitalnych maja miejsce traumatyczne przeżycia i chyba nigdzie nie można liczyć na taką pomoc.

odpowiedz

To wszystko prawda. tylko dlaczego Polki- w większości katoliczki trzeba uczyć empati? czy to nie powinno wynikać samo z siebie? to w 99 % kobiety i nie potrafią okazac delikatnosci i współczucia? Może po prostu są wypalone i powinny zmnienić pracę?Wiem,ciągle na wszystko brakuje pieniędzy, ale odpowiednie zachowanie nic nie kosztuje. trzeba tylko chcieć.

odpowiedz

dokładnie, jeśli nie ma wolnej sali na położnictwie to czasami przewozi się taką pacjentkę na ginekologię - ale tam też często jest przepełnienie, niestety

odpowiedz

Moje przezycia też były traumatyczne.Urodziłam synka miesiąc wcześniej,bo lekarz nierozwaznie kazał odstawić mi leki na podtrzymanie ciąży i odesłał do domu.W nocy trafiłam na porodówkę.Bardzo szybko urodziłam,synek 9 Apgaru,waga 2800,zdrowy,płaczący!Po kilku godzinach niepokoju - wciąż mi go nie przynosili,tłumacząc,że wczesniak i nie grzeje się prawidłowo,wiec jest na obserwacji - pielęgniarka powiedziała mi: jeśli jest pani wierząca i chce ochrzcić dziecko,to trzeba natychmiast wezwać księdza,bo dziecko nie przezyje nocy. I tyle. Odesza zostawiając mnie w szoku i osupieniu.Działałam jak automat,ksiądz,spowiedź, chrzest,pielęgniarki jako chrzestne i moje malenstwo podłączone do respiratora i szeregu pomp infuzyjnych.Na moje pytanie: co mu jest,co się stało?, padała odpowiedź: nie wiemy,ale robimy wszystko co w naszej mocy.Ich miny mówiły jednak-nie ma szans,natomiast mnie nikt nie otoczył ŻADNĄ opieką.Cały czas płakałam,lezałam oczywiście na sali razem ze szczęśliwymi mamusiami i ich maleństwami,a ja mogłam tylko wyć i błagać Boga o pomoc. I Bóg wysłuchał moich próśb.Nie mam dzis pretensji do personelu położnictwa, ale wiem,ze gdyby wtedy ktokolwiek mi pomógł,nie bałabym się tak bardzo kolejnego porodu. Gdy rodziłam nastepne dziecko - o czasie i bez powikłań - to zamiast wspólpracować z położną podświadomie wstrzymywałam moment parcia,ze strachu że gdy oddam dziecko w ręce lekarzy to znów mi je skrzywdzą jak poprzednie dziecko ktoremu zafundowano zachłystowe zapalenie płuc. Na szczęście dla moich dzieci wszystko skończyło się dobrze,ale ja mimo upływu czasu (9lat) nadal mam w pamięci tamte straszne chwile gdy byłam zdana tylko na Boga i na siebie.Mam nadzieję,że wkrótce opieka nad mamami, które rodzą inaczej niż przewidują standarty zmieni się na tyle,byśmy szły na porodówkę bez strachu i pełne wiary,że cokolwiek się zdarzy,będziemy traktowane z godnością i nalezytą starannością.

odpowiedz

Ja poroniłam w czwartym miesiącu. Nie powiedziano mi nawet jakiej płci było Dziecko i co się z nim stało. Szybko zostałam wypisana ze szpitala bez jakiejkolwiek informacji od lekarzy co mogło być powodem poronienia i jak radzić sobie z tym psychicznym bólem. Mało tego, że nie rozmawiał ze mną ani lekarz ani psycholog to nawet nie zostałam poinformowana że mogę ( powinnam) z pomocy psychologa skorzystać. Od tego czasu minęło 12 lat i już nigdy więcej nie zdecydowałam się na dziecko. Bałam się... tak bardzo bałam się że może zdarzyć się, że kolejny raz będę przechodzić przez podobną sytuację.... A przeżycia te zaważyły na całym moim dalszym życiu.... na przykład rozsypało się moje małżeństwo… bo mąż chciał mieć dużą rodzinę !

odpowiedz

Co za bzdury, gdyby każdy kto skończył szkolę tak podchodził do fachu nie mielibyśmy niczego. Lekarz nie jest taki biedny, zawsze może pracować prywatnie. Jak nie ma powołania to niech się nie pcha do leczenia na państwowo. Ci leczący na państwowo powinni być surowo karani. Na prywatnie pacjent sam się decyduje na ich niekompetencje. Ich poziom wiedzy jest straszny nie potrafią odróżnić podstawowych chorób. Nie są w stanie skierować na podstawowe badania bo nawet nie wiedzą na jakie. Przepisują leki bo im się coś wydaje. Gdyby nakręcić program usterka w polskich przychodniach i szpitalach byłby to niekończący się tasiemiec z tragedią w roli głównej.

odpowiedz

Za malo pieniedzy!!!! 20tys!!! to za malo pieniedzy???? A ile zarabia przcietny polak, czy przecietna rodzina z dziecmi? Zastanow sie co ty mowisz! Mam nadzieje ze nie spotka cie to co spotkalo te kobiety, bo wtedy inaczej bys mowlila, lub mowil.

odpowiedz