Jupiterimages
Ministerstwo Zdrowia przesłało do konsultacji społecznej nowy standard opieki okołoporodowej. Dotyczy on jednak „porodów normalnych” - poronień i martwych porodów nie uwzględnia. A na porodówkach dzieją się rzeczy, które nie powinny się wydarzyć nawet w sennych koszmarach.
W nowym standardzie opieki okołoporodowej znajdujemy szczegółowe zalecenia dotyczące opieki nad rodzącą matką i jej dzieckiem oraz wskazówki dotyczące postępowania z ciężarną w trakcie porodu i połogu. Istnienie standardu jest o tyle istotne, że ciężarne, które czują, że nie są odpowiednio traktowane, mogą się na taki dokument powołać i domagać się, aby zagwarantowane w nim prawa i przywileje zostały spełnione. Czy faktycznie dokument ma „moc”, okaże się w praktyce.
Ale...
Standard nie zawiera jednak informacji o tym, jak powinien postępować personel medyczny w momencie, gdy matka urodzi martwe dziecko. Na czterdziestu stronach dokumentu nie ma też instrukcji postępowania w przypadku poronień. A szkoda. Bo w Polsce rocznie roni 50 tysięcy kobiet, a 2 tysiące dzieci rodzi się martwych – dowiedzieliśmy się w rozmowie z Moniką Nagórko ze Stowarzyszenia „Poronienie”. To, że położne i lekarze nierzadko postępują wedle własnego sumienia i przekonania jest faktem. To, że nie istnieją szkolenia dla personelu w zakresie postępowania z ciężarną, która poroni lub urodzi martwe dziecko – jest faktem. To, że dochodzi do sytuacji, w wyniku których rodzice do końca życia borykają się z traumą i syndromem straty – to również jest fakt. Na standard opieki okołoporodowej dla porodów „normalnych” czekaliśmy 2 lata. Ile będziemy czekać na dokument określający prawa kobiety, która straciła dziecko?
Wielka niewiadoma
Kiedy taki standard powstanie i czy Ministerstwo Zdrowia przymierza się do tego, aby taki dokument opracować – nie wiadomo.
- Zabiegaliśmy o to, aby standard objął również przypadki utraty dziecka podczas porodu lub zaraz po nim. Usłyszeliśmy, że ten właśnie opracowywany takich przypadków nie dotyczy i że osobny może powstanie, ale kiedy – nie wiadomo – tłumaczy Monika Nagórko. Rzecznik Praw Obywatelskich również nie był w stanie przewidzieć, kiedy prace nad dokumentem się rozpoczną. „Daleka przyszłość” – usłyszeliśmy w Nowym Departamencie Matki i Dziecka.
Co naprawdę jest patologią?
Zachowanie personelu medycznego w szpitalach bywa bardziej patologiczne, niż patologiczna sytuacja pacjentki. Położne nie wiedzą, jak zachować się w przypadku, gdy kobieta urodzi martwe dziecko. Lekarze natomiast, odbierając poród w 24 tygodniu nie zawsze podejmują akcję ratunkową. Bo szansa na przeżycie w ich ocenie jest znikoma lub żadna.
- Rodzice zgłaszają nam sytuacje ze szpitali, które nigdy nie powinny się wydarzyć. Słyszą pierwszy płacz dziecka urodzonego w 28 tygodniu ciąży, dziecko zostaje odłożone na szpitalny blat i na nim umiera. Następnie rodzice dostają informację, że dziecko urodziło się martwe – mówi Monika Nagórko ze Stowarzyszenia „Poronienie”. Znane są sytuacje, podczas których położna z „rozpędu” wyrzuca martwy płód do śmietnika – matka nie ma szansy go przytulić, objąć, ucałować. Na pożegnanie z dzieckiem też nie zawsze może liczyć.
Dodaj opinię do artykułu
Dodaj opinię do fototematustandardy nie pomogą bo lekarze i położne to beton nie do ruszenia
Rodziłam w czerwcu po wejściu w życie standardów porodowych, a położna potraktowała mnie przedmiotowo tak jak za jej starych dobrych czasów.Była opryskliwa, warczała na mnie, nie podobało się jej, że czegoś nie chce, że poprosiłam o piłkę itd.i co mam z tym fantem zrobić
ja myślę że te dzieci co rodzą się wcześniej to mogły by żyć ale mówią że jak by były nie pełono sprawne to co??wtedy
Należy się szanować to będzie wtedy dobrze
Dlaczego jest tak że w Polsce przy każdej wizycie ginekologicznej bada się palcami pochwę,czego się unika w Anglii i innych krajach.Robi się usg itp.Przy ciąży częste badanie kończy się to podszyciem.Nie bada się kobiet tak często dopochwowo,na kozetkach dlatego nie ma problemów z chodzeniem z dolegliwościami ginekologicznymi,a nie na fotelu ginekologicznym jest mniejszy stres.Wiadomo jak tu ktoś napisał że w obecności partnera lub położnej.Dużo badań związanych z ginekologią bada lekarz pierwszego kontaktu nie badając pochwy,w Polsce to chyba się podniecają ginekolodzy przy tych badaniach bo dlaczego tak często badają.Polsce brakuje jeszcze do tej kultury pacjentkom by upominały się o swoje około 30 lat.A lekarzom dobrze się szerzy ciemnotę bo jest wygodnie i dlatego kobiety tak rzadko chodzą do ginekologa.Słyszałam że w większych miastach polski można zamówić wizytę ginekologiczną do domy na badanie pacjentki tylko w obecności osoby bliskiej.nie chodzi o ustawę 2008rok art21 o osobie bliskiej podczas badań i zabiegów tylko o asekurację ginekologa by potem nie było jak kiedyś na zachodzie zarzutów o molestowanie lub nawet gwałt przez nieuczciwe pacjentki.
Jak nie skończy się z ciemnotą u ginekologów
Ministerstwo zdrowia powinno zabronić ginekologom mówienia zarazem, łamania praw pacjenta i kodeksu etyki lekarskiej."Pan wyjdzie"jak jest mąż z żoną na wizycie u ginekologa bo nie po to zabieram męża do gabinetu by go wyrzucano.Słowa ginekologa są pośrednim naciskiem na moją decyzję bym nie protestowała bo jestem zależna od bydlaka,zrobi bolesne badanie i nie udowodnię tego.Przestępca ma przeczytane swoja prawa a pacjentce na dzień dobry jak przyjdzie z mężem się je łamie.Ustawa z 2008 rok art.21 jest martwy bo go nie przestrzegają lekarze i kodeks etyki lekarskiej jest naruszany.Zrozumcie że jak pacjentka przyjdzie wraz z bliską osobą na zabieg np.poronienie to nie personel wesprze,tylko mąż który cały czas jest przy niej.Nie jest to tragedia ginekologa tylko pary która przeżywa daną sytuację.Na zachodzie nie do pomyślenia że by była taka ciemnota w Polsce i rozdzielano parę bo intymność przeżywa ginekolog podczas badań i zabiegów z pacjentką.To jest chore.Przy żonie jest mąż lub położna podczas badań i zabiegów,a nie sam na sam ginekolog z pacjentką tak jest na zachodzie nie ma zgwałceń ani zboczonych ginekologów.Nie odpowiedni są ludzie w ministerstwach bo nie potrafią tego uświadomić lekarzom.
MOJ SYNEK BYL - ALE GO ZABILI !!!!...
A co wy kochani powiecie na to,...- 40 tydz ciazy, dziecko zdrowe, matka tez .chlopiec 4,5kg,druga ciaza... wszystko przebiegalo dobrze... niebylam podlaczona po d KTG!,porod po wczesniejszej cesarce - i ... polozne zle odebraly porod.nieuslyszaly przez durna takzwana maszynke do sluchania tonow serca plodu (sonicade) ze mojemu synkowi spada puls... serduszko sie meczylo i niedawal sily wyjsc.niemoglam Go urodzic,niemialam juz sil... skurcze slably a one mowily ze glowka juz wychodzi- goowno prawda! po 15 godzinach od pierwszego skorczu urodzilam Go ...ale nieruszal sie ,nieplakal.... cos bylo nietak zaczelam sie drzec co z moim synkiem!!!!!..... reanimowali Go , uratowali, podlaczyli pod tysiece kabli, maszyny , robili badania - okazalo sie ze wewnatrz mnie byl niedotleniony 25minut!! mial niedotlenienie mozgu.zyl tydzien pod maszynami - umarl mi na rekach .... NIEMAM PO CO ZYC..... ..... jak ktos jest niekompetentny i nieumie wykonywac swojej pracy to niech idzie krowy doic - a i o tym trzeba miec pojecie.... zabilli mi zdrowe i silne dziecko!!!!
Jestem ojcem
Dziecka urodzonego w 24 tygodniu ciąży.Wiem jedno że ci co uratowali mi dzidziusia to dopiero mądrzy lekarze bo co się okazuje,synuś jest w pełni zdrów miał dwa lasery na oczka ale o dziwo widzi i to dobrze dowodem tego są badania oraz to że maluszek uśmiecha się do mnie jak tylko mnie widzi.Jestem wdzięczny lekarzom za uratowanie mojego malca bo życie bez niego było by pustką.Ale wiem też że są przypadki gdzie walka źle się kończy.Mojemu synusiowi pomogła tez opatrzność.Wiedzcie jedno 24 tydzień to nie płód i proszę tak nie pisać,byłem przy narodzinach synka i dobrze wiem że urodził się taki jak trzeba,wiadomo że tekie dzieci czeka walka i to duża ale warto było przecierpieć bo sie udało.Trzeba próbować i tyle.
Zostałam potraktowana dobrze
Urodziłam synka ze śmiertelna wada rozwojową w 41 tygodniu. Po porodzie zgodnie z moją wolą byłam ze swoim martwym już synkiem dwie godziny, potem przewieziono mnie na salę jednoosobową n ginekologię. Rodziłam w małym miasteczku, a opiekę miałam dobrą. Większość lekarzy okazało mi zrozumienie.
niepwawda
jestem położną ponad 34 lata i jestem w szoku czytając te opinie:-( mamy ścisłe procedury jak postępować w razie martwego porodu i poronienia, w mojej karierze zawsze pacjentka decyduje /nawet w czasach komuny/ o tym jak mamy postąpić z jej dzieciątkiem, jesteśmy tylko od pomocy , staramy się jak możemy, ale czasem życie brutalne, nie mamy na wpływu
usunięto post??
nieistotne w jakim mieście i w jakiej klinice. Byłam w 6 miesiącu mojej pierwszej i zagrożonej ciąży na oddziale patologii. Informację na wieczornym obchodzie, że nie czuję ruchów dziecka młoda lekarka (jedyna na owym obchodzie) skwitowała, że pewnie za bardzo się na tym skupiam i tak mi się wydaje. Na porannym obchodzie juz nie zignorowali moich obaw. Najpierw ktg, które nic nie obrazowało, potem usg, któe potwierdziło. Od tego momentu byłam traktowana "na specjalnych warunkach". Trafiłam na osobną salę, gdzie była juz kobieta w podobnej sytuacji. Wokół cisza i taktowny personel. Przez 3 dni mój oporny organizm nie chciał zdecydować sie na poród. Tyle dni pozwoliło mi lepiej psychicznie podejść do czekającego mnie porodu. I sądnego dnia na sali porodowej postanowiono uszczęśliwić mnie obecnoscią praktykantek położnych "do towarzystwa", któe nie oglądając mojej karty zaczęły zabawiać mnie rozmową. Odpowiadałam na pytania typu, czy mam juz dzieci, czy to moje pierwsze. Jednak przy stwierdzeniu ,ze teraz będzię w domu weselej nie wytrzymałam. Posypałam sie kompletnie i wyrzuciłam je z sali. Już ich do mnie nie przysłali tylko oddziałowa przyszła przeprosić. Potem znów cisza... Salę poporodową tez dostałam z gronem współtowarzyszek niedoli. Czyli też nie drażnił mnie widok szczęśliwych mam. Dlatego chyba nie można uogólniać. Traktowanie nie zależy od szpitala tylko od konkretnego człowieka. A dodatkowo traktują nas na tyle na ile im sami pozwolimy. Więc walczcie o swoje!
MAM DO WSZYSTKICH PYTANIE
CZY KTOŚ Z WAS SPOTKAŁ INTELIGENTNA PILĘGNIARKĘ.JA NIE ,ANI W RODZINIE ANI WSRÓD ZNAJOMYCH ANI OBCYCH W SZOPITALU,DAJCIE NAMIARY JEŚLI TAKA ZNACIE.
znam ten smak...
ja już to przeżyłam... szpital... poronienie... i zostawiona byłam sama sobie... w bólach... lekarz mówił że panikuję kiedy ja traciłam przytomność i wymiotowałam z bólu... pielęgniarki bez jego zgody przeprowadziły morfologię- przestraszone były... nie mogę na nie złego słowa powiedzieć... ale lekarz- złego nie życzę, ale niech otworzy oczy!
Polki mieszkające przy granicy wolą rodzić w Niemczech
bo obsługa jest milsza i lepsze mają warunki oraz profesjonalną obsługę
ja urodzilam martwe dziecko w dziewiatym m-cu ciazy.na moich oczach polozna zawinela mojego malego synka w szary papier i polozyla za moja glowa,oprocz tego po porodze polozono mnie na sali razem z kobietami ktore karmily i przytulaly swoje skarby.myslalam ze serce mi peknie.nikt tym sie nie przejal,zadnej pomocy ze strony psychologa,nawet glupiej rozmowy.POMOC PSYCHOLOGA I LOGICZNE PODEJSCIE POLOZNEJ,LEKARZA W TAKICH SYTUACJACH JEST NIEODZOWNA. od tego momentu minelo juz 12 lat a ja mam to ciagle przed oczami!
oj boli
może z boku tak to wygląda,przychodzę na dyżur i mam kilka rodzących plus rodziny, jestem sama na dyżurze, muszę tak lawirować, żeby dobrze wykonac swoją pracę, obsłużyc prawidłowo porody, wypełnić morze papierów, pomyć i popakować narzędzia, czesto nie mam czasu na jakis posiłek, łyk kawy lub herbaty w biegu,staram się uśmiechać ale wybacz czasami nie mam siły
oj boli
może z boku tak to wygląda,przychodzę na dyżur i mam kilka rodzących plus rodziny, jestem sama na dyżurze, muszę tak lawirować, żeby dobrze wykonac swoją pracę, obsłużyc prawidłowo porody, wypełnić morze papierów, pomyć i popakować narzędzia, czesto nie mam czasu na jakis posiłek, łyk kawy lub herbaty w biegu,staram się uśmiechać ale wybacz czasami nie mam siły
Za mało pieniędzy jest dla służby zdrowia
powinniśmy oddawać nie 10% a przynajmniej 30% od swoich dochodów
wtedy będziemy zdrowi
za mało jest pieniędzyw systemie
co wy sobie wyobrazacie, że lekarz będzie pracował za marne 20tys
co ty piszesz?!
Co trzecie dziecko i co piąta kobieta umierały wtedy przy porodzie! Zapytaj dziedków i rodziców, nasi dziadkowie lub pradziadkowie pamiętaja t e czasy!
ja też przeżyłam koszmar
Moje przeżycia są bardzo podobne, tyle, że mnie zostawili w szpitalu. I co z tego ? I tak nie dopilnowali przebiegu poronienia. Dali tabletkę na skurcze i poszli sobie. Nie mówiąc w ogóle co będzie się działo dalej. Wiadomo było co stanie się dalej, ale to w jaki sposób zakończyło się poronienie było dla mnie, jest i pozostanie do końca życia wielkim koszmarem.
Poszłam do toalety, wszystko ze mnie wyleciało, mąż zawołał pielęgniarkę, która nic nie znalazła za przeproszeniem w kiblu. Na dodatek cały personel medyczny nie wierzył mi, że już nie mam w sobie mojej kruszynki.
Leżałam tak jeszcze dwa dni, cały czas dostając tabletki na skurcze, tylko po co?, skoro już poroniłam a moje dziecko znalazło się w kiblu. Po tych dwóch dniach jeden z lekarzy mi uwierzył, zrobił usg i rzeczywiście okazalo się, że już nic nie ma we mnie.
No i oczywiście cały czas leżałam na sali z dziewczynami, które już lada dzień miały rodzić. To też było straszne. Cały czas rozmawiały o porodzie, o dzieciach, o wyprawce dla malucha, a ja musiałam tego słuchać.
Masz rację Ago tego nie da się uleczyć, to zostaje na całe życie.
porodówki
" pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności, w szczególności w czasie udzielania mu świadczeń zdrowotnych"
Gdy ja miałam wywoływany poród, na sali w kusej koszulince leżałam, bez bielizny - wszystko na wierzchu!!! Wszedł ordynator z jakimś robolem w upier.... w wapnie, klejach, betonie itp. ciuchach i zaczęli drzwi otwierac i zamykać, bo trzeba je zrobić. No kur..., leżałam w bólach, nie byłam w stanie zareagować.
Na szczęście był mój mąż i ich przepędził, no jak tak można??? Porodówka - sterylna??? Buhahah lepszego kawału nie słyszałam.
Mojej intymności i godności nikt nie poszanował.
A czy któraś z was miałaby ochotę, żeby obcy facet was oglądał "od tamtej strony"??????????
JAK DŁUGO W TYM KRAJU JESZCZE TAK BĘDZIE???????????????????
wpisz słowo, np. ciąża
Założenie profilu i zalogowanie
się w serwisie Dzieci.pl daje
Ci możliwość dodawania zdjęć
i filmów oraz umożliwia
korzystanie z mapy miejsc
przyjaznych rodzinie.
Dołącz do społeczności
szczęśliwych rodziców!
Nie masz jeszcze profilu?
